ตอนที่ 604 ไปเที่ยวเตร่ที่ไหนมา?

พ่อหลัว “แล้วก็อะไร?”

หลัวอี้เปิดประตูรถเข้าไปนั่งด้านใน พลางถือโทรศัพท์และพูด “มู่ซินเย่ว์ตั้งท้องแล้ว เธอจะต้องวางแผนการเพื่อลูกในท้องของเธอ”

พ่อหลัวเข้าใจและกล่าว “ไม่แปลกใจ...ถ้างั้นแกก็รีบแจ้งข่าวนี้กับหล่อนโดยเร็ว อย่าให้ปล่อยหล่อนถูกมู่ซินเย่ว์ลอบวางแผนร้าย หมอที่เก่งกาจแบบนี้ ถ้าหากแกสามารถดึงหล่อนมาร่วมงานกับโรงพยาบาลของพวกเราได้ หลังจากนี้โรงพยาบาลหลัวซื่อของพวกเราก็ไม่ต้องเกรงกลัวว่าจะมีคู่แข่งอีกต่อไป ทางที่ดีที่สุด...คือพาตัวหล่อนเข้าสู่ตระกูลของพวกเรา ฉัน ผู้ที่เป็นพ่อของแกไม่สนใจฐานะทางตระกูลอยู่แล้ว”

ใบหน้าของหลัวอี้มืดมนลงพร้อมกับเอ่ย “พ่อ พ่อพูดอะไรเนี่ย!”

ทั้งเยี่ยซือเจวี๋ยและจวินเฮ่าเซวียนต่างชื่นชอบมู่ซย่า แค่สองคนนี้ก็ปวดหัวมากพอแล้ว ถ้าหากเขาเป็นหนึ่งในคนที่ชื่นชอบมู่ซย่าอีก คำว่าเพื่อนพ้องก็คงไม่มีอีกแล้ว?

พ่อหลัวไม่พูดจาไร้สาระอีก เขาเพียงเอ่ย “อันดับแรกมาแก้ไขปัญหาเรื่องนี้ก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน”

หลัวอี้ตอบรับ หลังจากสอบถามช่องทางการติดต่อนักพรตเต๋าจากพ่อหลัว เขาวางสายโทรศัพท์อย่างรวดเร็วและกดโทรหาเยี่ยซือเจวี๋ยพร้อมกับเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง

น้ำเสียงของเยี่ยซือเจวี๋ยเยือกเย็น “ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

มีคนต้องการทำร้ายมู่ซย่าอยู่เสมอ ก่อนหน้านี้เขาสามารถทนได้ เป็นเพราะเขามองว่ามู่ซย่านั้นเป็นคนที่มีบุญคุณต่อชีวิต แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นอีกแล้ว

ในเมื่อตอนนี้รับรู้ถึงความรู้สึกที่เขามีต่อมู่ซย่า เขาจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเธออีกแล้ว!

…..

อีกด้านหนึ่ง คฤหาสน์ซือถู

เมื่อมู่ซย่ากลับมายังคฤหาสน์ซือถู มู่ซินเย่ว์กำลังดื่มยาป้องกันภาวะเจ็บครรภ์ที่ซือถูไห่เฝ้ามองขณะที่กำลังต้มด้วยตัวเขาเอง

โทรทัศน์ภายในห้องรับแขกกำลังเปิดช่องการแถลงข่าวของเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์

แต่ทว่าสิ่งที่มู่ซย่าเห็นนั้นคือการฉายซ้ำผ่านทางโทรทัศน์ สิ่งที่เห็นนั้นเป็นตอนที่ ‘คุณชายมีเรื่องจะแฉ’ ตั้งคำถามต่อผู้จัดการเจี่ยง

ขณะที่มู่ซินเย่ว์ดื่มยา เธอแสร้งทำเป็นกังวลและเอ่ยกับซือถูไห่ “เหตุการณ์ครั้งนี้วุ่นวายเป็นอย่างมาก คุณคิดว่าเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์จะสามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้หรือเปล่าคะ? ตอนนี้ธุรกิจอุตสาหกรรมทุกภาคส่วนนั้นไม่ค่อยดีเท่าไรนัก แต่สินค้าด้านอาหารก็ยังพอดำเนินต่อไปได้ ถ้าหากเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮ้าส์ปิดตัวลง ฉันคิดว่าการที่เยี่ยซื่อกรุ๊ปจะรักษาตำแหน่งองค์กรชั้นนำระดับประเทศเอาไว้ได้นั้นคงเป็นเรื่องยาก”