ตอนที่ 68 ใส่ใจเธอมากเป็นพิเศษ

เจ้าของปราสาท ที่แท้ก็เป็นผู้ชายที่เจอเมื่อคืนงั้นเหรอ?

เวลาเดียวกับที่มู่ซย่ายืนอึ้ง จวินเฮ่าเซวียนเองก็เห็นหน้าของเธอแล้ว คิ้วที่ดกดำของเขาเลิกขึ้น ใบโฉมรูปงามที่ค่อนข้างดุดันดูอ่อนโยนขึ้นมาในทันที

เขาเดินเข้าไปทักทายอย่างคาดไม่ถึง: “SAN? ทำไมเธอ......”

แต่มู่ซย่ากลับยื่นมือไปทางจวินเฮ่าเซวียนก่อนที่เขาจะพูดทัก: “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมู่ซย่า”

เธอไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเธอเคยอยู่เมืองนอกมาก่อน แถมยังชื่อ “SAN” อีก

จวินเฮ่าเซวียนมองไปทางมู่ซย่าอย่างงุนงง เห็นว่ามู่ซย่าขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับส่ายหัวให้เขา เขาเข้าใจในทันที จึงรีบเปลี่ยนคำ “สวัสดี ฉันชื่อจวินเฮ่าเซวียน คุณหน้าเหมือนเพื่อนที่อยู่ต่างประเทศของฉันมาก เลยเข้าใจผิดไปน่ะ ขอโทษด้วยนะครับ”

เขาพูดพร้อมกับจับมือทักทายมู่ซย่า ทั้งคู่จับมือทักทายกันราวกับเพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก

มู่ซย่ายิ้มอ่อนพร้อมกล่าว : “ไม่เป็นไรค่ะ หน้าของฉันโหลอยู่แล้ว เข้าใจผิดเป็นเรื่องธรรมดามาก ต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ ที่มาถ่ายทำสายเพราะเหตุผลบางอย่างน่ะ”

“ไม่เป็นไรๆ! วันนี้ทั้งวันเป็นของพวกคุณ จริงด้วย ถ้าคุณชอบที่นี่ ก็สามารถพักสักสองสามวัน......ไม่สิ จะพักนานแค่ไหนก็ได้”

“ไม่เป็นไร......ฉันมีบ้านน่ะ”

เพียงแต่เป็นบ้านที่หนาวเหน็บ และเต็มไปด้วยกับดัก......

เยี่ยซือเจวี๋ยเห็นการไถ่ถามไปมาของทั้งคู่ ใบหน้าหล่อเหลาขมวดขึ้นมาอย่างไม่พอใจทันที

เขาเดินขึ้นไปอย่างชักสีหน้า พร้อมยืนอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขา “เพื่อนรู้จักที่เมืองนอก? ไหนว่านายไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลยไง”

จวินเฮ่าเซวียนมองไปทางเยี่ยซือเจวี๋ยหนึ่งที พร้อมอธิบาย “เป็นพาร์ทเนอร์ หน้าตาคล้ายกับคุณมู่มาก”

เยี่ยซือเจวี๋ยมองไปทางจวินเฮ่าเซวียนอย่างลึกซึ้งหนึ่งที พร้อมพูดเสียงเย็น “ชั่งเถอะน่า วิธีทักแบบนี้มันตกยุคไปนานแล้ว นายเองก็เลิกคิดมากนะ ในสัญญาเขียนเอาไว้อย่างชัดเจน ในระหว่างสัญญา พรีเซ็นเตอร์ห้ามมีความรักเด็ดขาด”

มู่ซย่าชะงัก จึงถาม “บนสัญญามีเขียนไว้ด้วยเหรอ?”