ตอนที่ 69 เป็นบ้าอะไร

แต่เยี่ยซือเจวี๋ยก็กลับเป็นท่าทีธรรมชาติในทันที เขาพูดเสียงเย็น “อะไรคือใส่ใจเธอมากเป็นพิเศษ? ฉันก็แค่ใส่ใจเรื่องการถ่ายทำของพรีเซ็นเตอร์ต่างหาก ถึงเป็นพรีเซ็นเตอร์คนอื่น ฉันก็ใส่ใจแบบนี้แหละ นายมีปัญหา?”

รอบนี้มาถึงตาที่จวินเฮ่าเซวียนประเมินเยี่ยซือเจวี๋ยด้วยสายตาแล้ว

เพียงแต่มองไปตั้งนานเขาก็หาพิรุธไม่ได้อยู่ดี

จวินเฮ่าเซวียนรู้สึกโล่งใจ พร้อมกล่าว “ถ้าแบบนี้ก็ดีเลย งั้นฉันจะพูดตรงๆ เลยนะ ฉันตกหลุมรักพรีเซ็นเตอร์คนนี้ตั้งแต่แรกพบ ฉันจะจีบเธอ”

นัยน์ตาสีดำสนิทของเยี่ยซือเจวี๋ยกวาดขึ้นมองทันที พร้อมส่อแววที่เย็นยะเยือกและแหลมคม

แต่เพียงแค่พริบตาเดียว เขาก็เก็บซ่อนความรู้สึกทั้งหมดนั้นได้ ถึงแม้ว่า เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องซ่อน

เวลานั้นสายตาของจวินเฮ่าเซวียนมองไปทางปราสาทโบราณ จึงไม่ทันสังเกตอารมณ์ที่ปล่อยผ่านในพริบตาของเยี่ยซือเจวี๋ย

เครื่องหน้าที่หล่อคมของเขาแสดงรอยยิ้มอันอ่อนโยนออมมา พร้อมกล่าว “คนเราจะมีรักแรกพบสักกี่ครั้งกัน เพราะงั้น เพื่อน ถ้านายไม่ถือสานะ ฉันจะลุยแล้ว ส่วนกฎที่ห้ามมีความรักระหว่างสัญญา เห็นแก่ฉัน นายก็อย่าใส่เข้าไปเลย สัญญาอยุติธรรมแบบนี้ มันไม่ควรเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อแปดร้อยปีที่แล้ว”

เยี่ยซือเจวี๋ยถามอย่างไร้สีหน้า “จวินเฮ่าเซวียน เธอเป็นพรีเซ็นเตอร์ที่ฉันเลือก ก็ถือเป็นคนของฉันแล้ว นายก็รู้ว่าฉันน่ะหวงคนของฉันมาก ถ้านายแค่เล่นๆ ก็ไปหาคนอื่นซะ ในผับมีให้นายเล่นเยอะแยะ พวกเธอยินยอมที่จะเล่นกับนาย และนายเองก็มีความสามารถพอที่จะเล่น โดยไม่ทำตัวนายเสียหาย และเสื่อมเสียชื่อเสียงตระกูลของนาย”

จวินเฮ่าเซวียนมองไปทางเยี่ยซือเจวี๋ยอย่างไม่พอใจหนึ่งที พร้อมกล่าว “นายคิดว่าฉันเป็นฉินหรานเฟิงหรือไง? ในเมื่อฉันพูดแล้วว่าจะจีบเธอ ฉันก็ต้องอยากคบกับเธอแบบจริงๆ จังๆ น่ะสิ คบกันโดยที่มีจุดมุ่งหมายเป็นการแต่งงาน ตระกูลทหารอย่างฉัน ไม่เคยล้อเล่นกับใคร โดยเฉพาะผู้หญิง ฉันจริงจังมาก”

คิ้วของเยี่ยซือเจวี๋ยค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน

“นายรู้เหรอว่าเธอเป็นคนยังไง? แค่เห็นหน้าก็ตกหลุมรัก ส่วนมากมักจบไม่สวยหรอก”

จวินเฮ่าเซวียนยิ้มกล่าว “ไม่ต้องห่วง ฉันมองคนแม่นมาก นิสัยของเธอต้องเหมาะกับฉันแน่ๆ อีกอย่าง เหมาะหรือไม่เหมาะ ก็ต้องลองก่อนถึงรู้”

เยี่ยซือเจวี๋ยเงียบไป

จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นอีกทีเมื่อเวลาผ่านไปค่อนข้างนาน “แล้วแต่นาย!”

เขาทิ้งสามคำนี้ไว้ จากนั้นจึงก้าวขาพร้อมเดินจากไป