ตอนที่ 70 ฉันทำเอง!

สายตาของเยี่ยซือเจวี๋ยจดจ้องไปยังมู่ซย่า ใบหน้านี้ ช่วงนี้ ไม่ได้มาปรากฏอยู่ในหัวของเขาแค่ครั้งเดียว เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไม

เขารู้เพียงแต่ ทันทีที่เขาได้ยินจวินเฮ่าเซวียนตกหลุมรักมู่ซย่าและต้องการที่จะจีบเธอ โทสะภายในใจมันก็มากเกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้

และเขาก็เป็นคนที่สามารถเก็บความรู้สึกเอาไว้ในใจตลอดมา

“เยี่ยซือเจวี๋ย!”

เสียงของมู่ซย่าดึงความคิดฟุ้งซ่านของเขากลับสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง

จู่ๆ เขาก็ได้สติ พร้อมปล่อยมือของมู่ซย่า

เขาเห็นว่าข้อมือของมู่ซย่าเกิดเป็นรอยแดงจนเกือบม่วง เพราะการกระทำเมื่อครู่ของเขา

ผิวของเธอ......ละเอียดอ่อนเกินไปหรือเปล่า?

ภายในใจของเยี่ยซือเจวี๋ยรู้สึกผิด แต่เขาก็ยังคงดึงหน้าพร้อมกล่าว: “การตอบแทนที่เธอพูดก่อนหน้านี้ ฉันยังคิดไม่ออก แต่ก่อนที่ฉันจะคิดออก ห้ามเธอไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นเด็ดขาด”

คิ้วของมู่ซย่าผูกเป็นปมมากยิ่งขึ้น

“นายกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่กันแน่......ฉันไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นตอนไหน อีกอย่าง ทำไมนายยังพูดถึงเรื่องตอบแทนอีก ฉันก็บอกไปแล้วว่านั่นเป็นแค่คำพูดล้อเล่น”

เยี่ยซือเจวี๋ยไม่ฟังเธอแม้แต่นิด เขาหมุนตัวก้าวขาเดินออกไปด้านนอก ความเร็วในการเดินของเขาเร็วมาก จนเส้นผมของเขาพริ้วไสวขึ้นมาเพราะแรงลม

“เจ้านี่......ประสาท!” มู่ซย่านวดข้อมือของตนอย่างเจ็บปวด พร้อมด่าเยี่ยซือเจวี๋ยไปด้วย

นิสัยย่ำแย่ขนาดนี้ ไม่รู้ว่าได้มายังไงกัน

ไม่นานนักการถ่ายทำก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

การถ่ายทำช่วงแรกนั้นเป็นไปได้อย่างราบรื่นมาก เพียงแต่ถึงช่วงท้าย ผู้กำกับเกิดมีไอเดียขึ้นมา ต้องการเพิ่มฉากเข้าไปอีกหนึ่งฉาก

“หลังจากที่เจ้าหญิงหลงรักกาแฟของเซินเยี่ยคอฟฟี่เฮาส์ เธอก็ยื่นกาแฟให้กับเจ้าชายที่ไม่ค่อยสนใจตนนัก เจ้าชายเองก็รู้สึกดีกับเจ้าหญิงเพราะกาแฟแก้วนี้ สุดท้ายทั้งคู่ก็ได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข” ผู้กำกับพูดอย่างตื่นเต้น “หากเพิ่มฉากนี้เข้าไป ความเป็นนิทานของโฆษณาตัวนี้ก็จะยิ่งสมบูรณ์มากขึ้น”

มู่ซย่ายิ้มอย่างแข็งทื่อ พร้อมกล่าว “ตกหลุมรักเจ้าหญิงเพราะกาแฟแก้วเดียว? นี่มันไม่สมเหตุสมผลเกินไปหรือเปล่า”