ตอนที่ 683 นัดบอด

"ไม่ต้องหรอก" ศาสตราจารย์ฮาเลินโบกมือ "ฉันชอบอยู่คนเดียว และเมื่อพวกเธออยู่กับฉัน ฉันจะรู้สึกเก้ๆกังๆ”

กู้หว่านหว่านทำได้เพียงยอมแพ้ เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอพูดเมื่อกี้ได้เพิ่มคะแนนให้กับหัวใจของศาสตราจารย์ฮาเลินแล้ว พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง เธอยังไม่รู้จักนิสัยของศาสตราจารย์ฮาเลินดี ดังนั้นมันจะเป็น ไม่ไปเป็นเพื่อนกับศาสตราจารย์ฮาเลินก็ดีเหมือนกัน

“ศาสตราจารย์ฮาเลิน ฉันไปห้องสมุดก่อนนะคะ”

“โอเค ไปเถอะ”

กู้หว่านหว่านจากไปพร้อมกับแผนการสอนมากมายในอ้อมแขนของเธอ

ภาระงานด้านการแปลของเธอค่อนข้างหนัก และเธอจำเป็นต้องรวมแผนการสอนมากมายไว้ในเล่มเดียว

เดิมทีงานเหล่านี้เป็นหน้าที่ของครูสอนภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยจิงตู แต่อาจารย์ใหญ่พานก็ยังหวังว่าโรงเรียนของเขาจะสามารถส่งนักเรียนจำนวนมากขึ้นไปยังมหาวิทยาลัยแห่งอังกฤษได้ ดังนั้นเขาจึงขอให้อาจารย์ปล่อยโอกาสให้กับนักเรียนให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ครูกลุ่มหนึ่งมองดูกู้หว่านหว่านเดินจากไป หันไปหาศาสตราจารย์ฮาเลินและพูดว่า "ศาสตราจารย์ นักเรียนในโรงเรียนของเราทุกคนเก่งมาก คุณรับสมัครนักเรียนใหม่ที่ต่างประเทศตลอด แต่ที่มหาวิทยาลัยจิงตูนั้นมีจำนวนไม่มากนัก หวังว่าการแลกเปลี่ยนมิตรภาพครั้งนี้เมื่อคุณกลับไป คุณจะสามารถสื่อสารกับอาจารย์ใหญ่ได้มากขึ้นขึ้นหลังจากที่คุณกลับไป และขอให้เขาเพิ่มจำนวนให้พวกเราอีกจำนวนหนึ่ง”

ศาสตราจารย์ฮาเลินหัวเราะเสียงดัง "เราไม่มีนักเรียนดีเด่นมากนัก ตราบใดที่นักเรียนของคุณโดดเด่นเพียงพอ จำนวนก็เป็นเรื่องไร้สาระ!"

อาจารย์หลายคนหัวเราะเมื่อเห็นศาสตราจารย์ฮาเลินพูดตรงไปตรงมา

“ใช่ๆ กฎอะไรก็ไร้สาระ ในฐานะครู เราทำทุกอย่างเพื่อนักเรียน”

ศาสตราจารย์ฮาเลินพยักหน้า "ใช่แล้ว ครั้งนี้เป็นโอกาสสำหรับโรงเรียนของคุณด้วย ตราบใดที่มีการแปลแผนการสอนออกมาได้ดี โรงเรียนของเราจะสังเกตเห็นพวกคุณเอง"

"หลังจากเลิกเรียน กู้หว่านหว่านก็อยู่ชั้นเตรียมอุดมศึกษา และนักเรียนในชั้นเตรียมอุดมศึกษาก็ล้วนแต่โดดเด่นกว่ากัน!"

“จริงเหรอ? ถ้ามีโอกาสคงได้รู้จักกัน”

“แน่นอน คุณจะพบพวกเขาในการบรรยายของวันพรุ่งนี้”

......

ที่ห้องสมุด

ในเวลานี้ นักเรียนส่วนใหญ่อยู่ในชั้นเรียน และมีเพียงไม่กี่คนในห้องสมุด