ตอนที่ 719 ทัศนคติที่แปลกประหลาด

ศาสตราจารย์ฮารอนโกรธมากเมื่อเขาพูดถึงกู้หว่านหว่าน

"ตอนแรกผมไม่ชอบที่เธอพูดเน้นย้ำ แต่ต่อมาก็พิสูจน์ได้ว่าผมมองไม่ผิด สิ่งที่น่าขันคืออาจารย์ในมหาวิทยาลัยของพวกคุณดูเหมือนจะมองเธอเป็นสมบัติล้ำค่า จึงแนะนําเธอให้มาเป็นนักเรียนล่าม"

มู่ซย่ายิ้มแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรศาสตราจารย์ฮารอน

เป็นจังหวะที่มู่ซย่าเห็นอาจารย์ซ่งโทรเข้ามาพอดี

มือถือของเธอปิดเสียงไว้ตลอด พอจะดูเวลา ก็เห็นอาจารย์ซ่งโทรเข้ามา

“ศาสตราจารย์ฮารอน ฉันขอไปรับสายสักครู่”

"คุณไปเถอะ ร้านอาหารของคุณอาหารอร่อยมาก ผมขอกินต่ออีกสองสามคำ"

“ตามสบายค่ะ” มู่ซย่าเม้มปากแล้วลุกขึ้นไปรับโทรศัพท์

ทันทีที่รับสาย ก็มีเสียงกระตือรือร้นของอาจารย์ซ่งพูดมาว่า : “มู่ซย่า เธออยู่ที่ไหน? ทางเราต้องการความช่วยเหลือจากเธอ เธอพูดภาษาอังกฤษสำเนียงลอสแอนเจลิสได้ พอดีมหาวิทยาลัยอังกฤษอยู่ที่ลอสแอนเจลิส ถ้าเธอสามารถมาช่วยแปลภาษาร่วมกับเรา จะถือว่าช่วยมหาวิทยาลัยของเราได้มาก ๆ เลย!"

สำเนียงการออกเสียงของลอสแอนเจลิสนั้นแตกต่างจากภาษาอังกฤษทั่วไป วิธีการเขียนก็แตกต่างกัน ซึ่งมีแนวโน้มว่าจะเป็นภาษาอังกฤษโบราณในยุคกลางมากกว่า

หากสามารถแปลเป็นภาษาอังกฤษของลอสแอนเจลิสได้ ระดับการแปลของแผนการสอนนี้จะสูงขึ้นไปอีกหลายระดับเลยทีเดียว

มู่ซย่านึกถึงเรื่องที่ศาสตราจารย์ฮารอนพูดถึงกู้หว่านหว่านจึงถามว่า : "เป็นการแปลแผนการสอนคณิตศาสตร์ใช่ไหมคะ?"

"ใช่ ๆ ๆ แผนการสอนอันนั้นแหละ"

มู่ซย่าเงียบไปหลายวินาที แล้วตอบรับ : "ได้ค่ะ หนูจะรีบกลับไปให้เร็วที่สุด"

"เยี่ยมไปเลย! เราอยู่ที่ห้องประชุมชั้น 2 ของอาคารอาจารย์ พวกเรารอเธออยู่!"

"ค่ะ" มู่ซย่าวางสายแล้วกลับไปที่ร้านอาหารเพื่อคุยกับศาสตราจารย์ฮารอนเกี่ยวกับการแปลแผนการสอน

ศาสตราจารย์ฮารอนส่ายหัวแล้วพูดว่า : "ใช้คนมีความสามารถไปทำงานเล็กน้อย แต่ผมเห็นว่าพวกเขาก็จริงใจมาก คุณมาช่วยหน่อยก็ดี ผมกินเสร็จแล้ว ผมจะไปกับคุณด้วย"

มู่ซย่าเตือนว่า : "งั้นคุณก็อย่าลืมช่วยฉันเก็บเป็นความลับ"