ตอนที่ 738 คำใส่ร้ายป้ายสี

นักเรียนในชั้นเรียนอธิบายอย่างจริงจัง พวกเขาช่วยมู่ซย่าพูดอย่างมีเหตุผล

โอวหยางโม่เก็บสีหน้าไม่อยู่และถามตำรวจว่า "สหาย คุณต้องการจับคนแน่เหรอ?"

ตำรวจพยักหน้าและพูดว่า "นักเรียนสองคนในชั้นเรียนของคุณแจ้งความเท็จกับตำรวจและถูกสงสัยว่าหมิ่นประมาทอย่างร้ายแรง เราจับกุมพวกเขาได้ก็ต่อเมื่อเรามีหลักฐานเพียงพอแล้วเท่านั้น มันไม่เกี่ยวข้องกับนักเรียนหญิงคนนั้น ตรงกันข้าม เธอเป็นเหยื่อด้วยซ้ำ"

ตำรวจอีกคนตบไหล่โอวหยางโม่และพูดว่า "ในฐานะครู การปกป้องนักเรียนในชั้นเรียนเป็นเรื่องถูกต้อง แต่คุณต้องแยกแยะระหว่างส่วนรวมและส่วนตัวด้วย และอย่าเข้าข้างฝ่ายเดียว"

ตำรวจพูดอย่างจริงจังและจริงใจ แต่มันทำให้โอวหยางโม่หน้าเสียอย่างสิ้นเชิง

ตำรวจไม่สนใจสีหน้าของโอวหยางโม่และพูดอย่างจริงจัง "เราต้องคุมตัวไปตามกฎหมาย ถ้าคุณห้ามอีก เราจะพาคุณออกไปด้วยข้อหาขัดขวางการปฏิบัติราชการ"

ใบหน้าของโอวหยางโม่เปลี่ยนเป็นสีเขียวและซีด และเขาต้องถอยหลังหนึ่งก้าว เฝ้าดูตำรวจจับนักเรียนที่ดีสองคนในชั้นเรียนของเขาไป

กู้หว่านหว่านซึ่งติดตามโอวหยางโม่มองเห็นสีหน้าของโอวหยางโม่ ก็กลัวว่าเขาจะหันมาดุเธอ

ในท้ายที่สุดโอวหยางโม่ไม่ได้มองเธอเลย แต่เพียงจ้องมองที่มู่ซย่าด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ

กู้หว่านหว่านถอนหายใจด้วยความโล่งอก และแอบดีใจที่ยังดีที่โอวหยางโม่ไม่ได้ชอบมู่ซย่ามาโดยตลอด มิฉะนั้นโอวหยางโม่ที่เสียหน้าครั้งใหญ่เช่นนี้ และจะหันกลับมาตำหนิเธอที่ไม่อธิบายให้ชัดเจน

อย่างไรก็ตามโอวหยางโม่ไม่ได้ตำหนิเธอ แต่กู้หว่านหว่านรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสายตาของนักเรียนในชั้นเรียนเต็มไปด้วยการเสียดสีเหน็บแนม

สีใบหน้าของเธอมืดลง และเธอกลับไปที่นั่งด้วยความลำบากใจ

เหอเถียนเหลือบมองไปที่กู้หว่านหว่าน โน้มตัวเข้าไปใกล้หูของมู่ซย่าแล้วกระซิบว่า "สายตาของอาจารย์โอวหยางในตอนนี้น่ากลัวมาก กู้หว่านหว่านต้องเป็นคนเติมเชื้อไฟที่อยู่ข้างหลังแน่ๆ เขาถึงได้มองเธอแบบนั้น เธอต้องการอธิบายให้อาจารย์โอวหยางฟังไหม?”

มู่ซย่าส่ายหัว "ไม่ต้อง เสียแรงเปล่า"

สำหรับคนอย่างโอวหยางโม่มองข้ามไปก็พอ ถ้าเธอทำให้เขารำคาญจริงๆ เขาจะไม่กั๊กคำใส่ร้ายที่อยู่ในมือของเขาแน่ๆ

คำใส่ร้ายที่จะถูกปล่อยออกมานั้นหนักกว่าเด็กผู้หญิงสองคนนั้นมาก