ตอนที่ 74 เขาไม่ได้แฝงความรู้สึกส่วนตัวจริงๆ

ผ่านไปเป็นเวลานาน มู่ซย่าจึงกล่าว “ขอบคุณนะ......งั้นฉันจะพูดตรงๆ เหมือนกัน ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ฉันจะมาคิดเรื่องพวกนี้ ฉันมีเรื่องหลายๆ อย่างที่ต้องทำ เพราะงั้นฉันจึงตอบได้แค่ โทษทีนะ”

แสงในแววตาของจวินเฮ่าเซวียนดับมอดไป ราวกับลูกบอลที่ถูกปล่อยลม

แต่ไม่นานนักเขาก็ปรับความรู้สึกของตนกลับมาได้ เขาบีบรอยยิ้มออกมา “ไม่เป็นไร ฉันเองก็รู้ว่าที่ฉันพูดไปในวันนี้มันคงกะทันหันเกินไป งั้นเป็นเพื่อนกันคงได้ใช่ไหม ฉันจะไม่พูดกับใครทั้งนั้นว่าเรารู้จักกันที่เมืองนอก วันนี้เป็นวันแรกที่พวกเรารู้จักกัน”

“ฉัน......” มู่ซย่าชะงัก แต่ก็ยังคงพูดต่ออย่างเด็ดขาด “ฉันในตอนนี้......จริงๆ ก็ไม่ใช่สถานะที่เหมาะกับการรู้จักเพื่อนใหม่เช่นกัน แต่ก็ขอบคุณนายมมากเลยนะ......”

จวินเฮ่าเซวียนถามอย่างสงสัย “เธอจะทำเรื่องอะไรกันแน่ ต้องปกปิดตัวตน มีความรักไม่ได้ กระทั่งเพื่อนก็รู้จักไม่ได้”

มู่ซย่ากวางตามองต่ำ “เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน......”

จวินเฮ่าเซวียนรู้สึกได้ว่าความรู้สึกของมู่ซย่านั้นดิ่งลง จึงรีบพูดอย่างรู้สึกผิด “ขอโทษที ฉันล้ำเส้นไป ไม่ควรถามมากขนาดนี้ ว่าแต่ คุณหนูมู่ ขอแค่เธอต้องการ ติดต่อฉันมาได้ตลอดเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ฉันก็สามารถช่วยเธอได้”

“ขอบคุณนะ” มู่ซย่าเลิกยิ้ม

ส่วนอีกด้าน เยี่ยซือเจวี๋ยกำลังรำคาญใจ จู่ๆ ก็ได้รับสายจากหลัวอี้

“เยี่ย คนกลุ่มนั้นที่ตามสังหารนายที่เมืองนอก พวกเราจับตัวได้คนหนึ่งแล้ว”

หนังตาของเยี่ยซือเจวี๋ยยกขึ้น พร้อมถาม “คนอยู่ไหนล่ะ?”

“อยู่บนรถของฉัน ฉันเพิ่งจับตัวมันมาเมื่อกี้ อีกประมาณครึ่งชั่วโมงน่าจะถึงจิงตู เจ้านี่มันลอยอยู่กลางทะเลเป็นเวลาครึ่งเดือนกว่า สติของของมันเหมือนจะเริ่มฟั่นเฟือนแล้ว”

“ฉันเข้าใจแล้ว” เยี่ยซือเจวี๋ยชะงัก แล้วพูดต่อ “ส่งคนไปที่บ้านจวินเฮ่าเซวียน เดี๋ยวฉันไปพร้อมกันกับเขา”

“ได้”

เมื่อสายถูกตัด เยี่ยซือเจวี๋ยก็โทรไปหาจวินเฮ่าเซวียนอย่างกระปรี้กระเปร่า

จวินเฮ่าเซวียนอุตส่าเริ่มหาหัวข้อที่คุยกับมู่ซย่าได้ เขากำลังพูดกับเธอถึงชีวิตที่อยู่เมืองนอก จู่ๆ ก็ได้รับสายจากเยี่ยซือเจวี๋ย ส่งผลให้บทสนทนาของทั้งคู่นั้นต้องชะงักลง

เขาตัดสายในทันที ในขณะที่เขาจะพูดต่อ โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสายจากเยี่ยซือเจวี๋ยเช่นเคย

จวินเฮ่าเซวียนรู้สึกหัวเสียในทันที

คนโสดตั้งแต่เกิดอย่างเยี่ยซือเจวี๋ย ทำไมต้องมาขัดขวางดวงความรักของเขาด้วย?

เขาส่งยิ้มให้กับมู่ซย่าอย่างรู้สึกผิด พร้อมพูด “โทษทีนะ ฉันขอตัวไปรับสายก่อน”