ตอนที่ 75 บุญชาติที่แล้ว

“เยี่ย?” จวินเฮ่าเซวียนถามอย่างกตะลึง “นายมาได้ยังไงกัน”

เยี่ยซือเจวี๋ยกระแอมหนึ่งที พร้อมกล่าว “ฉันผ่านพอดีน่ะ เลยมารับนายไปด้วย”

“ฉันขับรถมาเอง นายไปก่อนเลย ฉันส่งคุณหนูมู่ไปที่ห้างก่อน แล้วเดี๋ยวฉันกลับมา”

เยี่ยซือเจวี๋ยมองไปที่มู่ซย่าด้วยสายตาเยือกเย็น “ทางแค่นี้เดินเองไม่เป็นหรือไง”

คิ้วของมู่ซย่าขมวดขึ้น

นิสัยแย่ๆ แบบเยี่ยซือเจวี๋ยมีเพื่อนได้นี่คงเป็นเพราะบุญจากชาติที่แล้วแน่ๆ !

เธอเบะปากลง บีบยิ้มพร้อมมองไปทางจวินเฮ่าเซวียน จากนั้นจึงกล่าว “นายจัดการธุระเลย ฉันไปเองได้ ไม่ต้องไปส่งฉันหรอก”

“แต่......”

เยี่ยซือเจวี๋ยเอ่ยเร่งอีกครั้ง “เลิกลีลา รีบไปได้แล้ว!”

เขาลงรถลากจวินเฮ่าเซวียนขึ้นรถ จากนั้นก็โยนผู้ช่วยผู้จัดการของเขาลงจากรถ

มู่ซย่ามองไปทางเยี่ยซือเจวี๋ยอย่างงุนงง แต่เยี่ยซือเจวี๋ยเพียงพูดอย่างไร้สีหน้า “มองอะไร เปลี่ยนคนเดินห้างเป็นเพื่อนเธอไม่ได้หรือไง หรือต้องเป็นเฮ่าเซวียนเท่านั้น......”

“ไม่ใช่นะ......ฉันไม่ต้องมีคนเดินเป็นเพื่อนก็ได้......”

มู่ซย่ายังไม่ทันพูดจบ เยี่ยซือเจวี๋ยก็สั่งให้โชเฟอร์ขับรถออกไปทันที

ลมแผ่วพัดผ่าน ที่นี่เหลือเพียงแต่มู่ซย่าและผู้ช่วยผู้จัดการที่ยืนอยู่ข้างกายเธอ

เยี่ยซือเจวี๋อและผู้ช่วยของเขานิสัยแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ผู้ช่วยคนนี้มีใบหน้าอมยิ้มโดยกำเนิด

“ฮ่ะๆ คุณหนูมู่ การได้เดินห้างกับคุณเป็นเกียรติของผมมากครับ คุณชอบเสื้อเบรนด์ไหนกัน LV? Gucci? Prada? หรือว่า......” ผู้ช่วยผู้จัดการสบสายตากับมู่ซย่า

ทว่า เห็นเพียงแต่สายตาที่ดุคมและเย็นเยียบของเธอ

ภายใต้สายตาที่แทบจะเรียกได้ว่าเย็นยะเยือกของมู่ซย่า เขายิ่งพูดเสียงยิ่งแผ่วเบา จนแทบไม่ต่างไปจากเสียงยุง

สุดท้าย ผู้ช่วยผู้จัดการจึงได้แต่เกาจมูกกระแอมอย่างทำตัวไม่ถูก พร้อมกล่าว “งั้นผมไม่รบกวนการเดินห้างของคุณแล้วนะครับ แค่จะคุ้มครองความปลอดภัยของคุณอยู่ทางด้านหลังอย่างห่างๆ”

“ฉันบอกแล้ว ไม่ต้องตามฉัน คุณกลับไปหาเยี่ยซือเจวี๋ยเลย หรือคุณจะกลับบริษัทเลยก็ได้ ฉันอยากเดินคนเดียว”