ตอนที่ 779 โอกาสฆ่าหล่อนนั้นมาถึงแล้ว

สมองของเจี่ยงฟู่หมิงประมวลผลอย่างรวดเร็ว ภายในใจรีบทำการตัดสินใจ

ธุรกิจภายในต่างประเทศของมู่ซินเย่ว์ล้วนแต่ถูกจัดการและดูแลโดยเขา เขามีเส้นสายกว้างขวางกว่ามู่ซินเย่ว์ การหาคนกลับมาช่วยเหลือมู่ซินเย่ว์นั้นคงจะสะดวกมากกว่า

นอกจากนี้เขายังได้รับบาดเจ็บสาหัส ต้องเข้ารับการรักษาโดยเร็ว

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เลือกให้เขาออกไปก่อนนั้นก็ค่อนข้างดีกว่า

เจี่ยงฟู่หมิงเอ่ยปาก “เย่ว์เอ่อร์ ให้ผมออกไปก่อนเถอะ”

เมื่อมู่ซินเย่ว์ได้ยินคำพูดนี้ การแสดงออกมืดมนลงทันใด

“เจี่ยงฟู่หมิง ฉันมองคุณผิดไป! ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ คุณกลับเลือกสนใจแค่ตนเองและเอาตัวรอดงั้นเหรอ?”

“ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นเลย เย่วเอ่อร์ คุณเชื่อผม ให้ผมออกไปก่อน” เจี่ยงฟู่หมิงต้องการอธิบายแต่กลับกลัวว่ามู่ซย่าจะรู้ว่าเขานั้นจะหาคนมาช่วยเหลือหล่อน เขาทำได้เพียงแค่เอ่ยอย่างคลุมเครือ

อย่างไรก็ตามมู่ซินเย่ว์คุ้นเคยกับความเห็นแก่ตัว ไม่เชื่อว่าการตัดสินใจของเจี่ยงฟู่หมิงทำเพื่อตัวหล่อนเอง

เธอต้องออกจากสถานที่แห่งนี้ ไม่มีทางปล่อยให้เจี่ยงฟู่หมิงคว้าโอกาสนี้ไป!

มู่ซินเย่ว์หัวเราะเยาะเจี่ยงฟู่หมิง จากนั้นยกเท้าและแยกระยะห่างความปลอดภัยจากเจี่ยงฟู่หมิงประมาณหนึ่งเมตร จ้องมองมู่ซย่าและเอ่ย “มู่ซย่า คนที่ตอบคำถามของเธอคือฉัน ตามหลักเหตุและผล คนที่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ก็ควรจะเป็นฉันถึงจะถูกต้อง”

“เย่ว์เอ่อร์!” เจี่ยงฟู่หมิงร้องตะโกนอย่างเจ็บปวด “พวกเรามีความรู้สึกให้กันมาเนิ่นนานหลายปี คุณไม่เชื่อผมเลยใช่ไหม?”

“เชื่อคุณงั้นเหรอ?” มู่ซินเย่ว์เลิกคิ้วขึ้นอย่างถากถางและเอ่ยเย็นชา “คุณต้องการช่วงชิงโอกาสนี้ไปจากมือของฉัน ยังต้องการให้ฉันเชื่อคุณอีกงั้นเหรอ? คำพูดที่ดีก็บอกคุณแล้ว สิ่งที่ดีคุณก็นำไปแล้ว คุณยังไม่พอใจอีกเหรอ?”

“ผม...” ดวงตาของเจี่ยงฟู่หมิงแดงก่ำ “คุณไม่เชื่อผม หรือว่าคุณเองก็ไม่เชื่อความรู้สึกระหว่างเรางั้นเหรอ? ผมรักคุณขนาดนั้น คุณสัมผัสไม่ได้เลยงั้นเหรอ?”

“รักเหรอ? เหอะ!” มู่ซินเย่ว์หัวเราะเย้ยหยันและเอ่ย “ก่อนหน้านี้พวกเราก็แค่ใช้ประโยชน์จากกันและกัน คุณบอกว่ารักฉันงั้นเหรอ? คุณกำลังเล่นตลกอะไรอยู่??”

“ใช้ประโยชน์เหรอ?” เจี่ยงฟู่หมิงขมวดคิ้วแน่นทันใด “คุณกำลังบอกว่าที่ผ่านมาคุณเพียงแค่ใช้ประโยชน์จากผมงั้นเหรอ?”

“ถูกต้อง! คุณก็เหมือนกับซือถูไห่ ฉันเพียงแค่ใช้ประโยชน์จากพวกคุณเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ตัวเองต้องการก็เท่านั้น โง่!”