ตอนที่ 789 หมากัดกัน

มู่ซย่าส่ายหัวเบา ๆ

“ไม่ใช่ ตั้งแต่แรกฉันยังคงถือว่าคุณเป็นพ่อของฉัน และครั้งหนึ่งเคยคิดว่าตราบใดที่คุณไม่มีส่วนร่วมในเหตุการณ์นั้น ฉันสามารถช่วยคุณได้ ช่วยตระกูลมู่ได้ แม้กระทั่งช่วยให้ซือถูกรุ๊ปกลับมายืนได้อีกครั้ง เพราะคุณคือสมาชิกในครอบครัวเพียงคนเดียวของฉัน แต่น่าเสียดาย.......คุณทำให้ฉันผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า"

หัวใจของซือถูไห่หดตัวเป็นก้อน

ถ้าเขารู้ตั้งแต่แรกว่าโฉมหน้าที่แท้จริงของมู่ซย่าเป็นแบบนี้ ถ้ารู้ว่ามู่ซย่าสามารถมัดหัวใจของเยี่ยซือเจวี๋ยได้จริง ๆ เขาคงรักมู่ซย่าเหมือนอัญมณีที่อยู่ในฝ่ามือของเขา ดังนั้นทำไมเขาถึงต้องขับไล่เธอออกจากบ้านด้วย ? ?

เดี๋ยวก่อนนะ!

จู่ ๆ ซือถูไห่ก็คิดขึ้นมาได้ว่า ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป มู่ซย่าเป็นลูกสาวของเขา นี่เป็นความจริงที่ว่าลูกสาวไม่สามารถส่งพ่อของตัวเองไปสู่ทางตันได้ แม้ว่าเธอจะใจร้ายแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำได้

ซือถูไห่เปลี่ยนสีหน้าทันทีและพูดอย่างประจบสอพลอว่า "ซานซาน สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มันเป็นความผิดของพ่อทั้งหมด พ่อไม่ควรฟังคุณย่าและป้าของลูกที่ขับไล่ลูกออกจากบ้านไป มันเป็นความผิดของพ่อเอง ยกโทษให้พ่อได้ไหม?

"เหอ ๆ" มู่ซย่าเหมือนได้ยินเรื่องตลก เธอยิ้มเย็นชาแล้วถามว่า "แม้ว่าเรื่องที่ไล่ฉันออกจากบ้านจะให้อภัยได้ แต่เรื่องที่ฆ่าแม่ฉันล่ะ?"

ซือถูไห่ลำตัวแข็งทื่อ แล้วกัดฟันถามว่า "การตายของแม่ลูกเป็นเพียงอุบัติเหตุ สาเหตุของอุบัติเหตุนั้นก็ต้องโทษมู่ซินเย่ว์ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพ่อเลย!"

“งั้นเหรอ?” มู่ซย่าเม้มริมฝีปาก

ซือถูไห่พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำอีก "แน่นอน! พ่อรักแม่ของลูกมาก พ่อจะฆ่าแม่ของลูกได้อย่างไร? เธอเป็นคนใกล้ชิดสนิทของพ่อ"

"โอ้ งั้นฉันขอถามอีกฝ่ายดูก่อนนะว่าเขาจะว่ายังไง" มู่ซย่าสั่งบอดี้การ์ดว่า "พาเธอมาที่นี่!"