ตอนที่ 798 เธอหายไปแล้ว

เมื่อได้ยินเสียงนี้ หลังของจวินหรงเซวียนก็เหยียดตรงแข็งทื่อ

ทำไมเสียงนี้ถึงเหมือนพี่อาเยี่ย?

ก่อนหน้านี้เขารู้สึกว่าพี่อาเยี่ยไม่ค่อยถูกกับมู่ซย่า ส่วนพี่ชายของเขาก็เที่ยวเล่นที่ไหนสักแห่ง จักรพรรดิไม่รีบ แต่ขันทีนั้นรีบ!

คิดถึงมู่ซย่า เขามองว่าพี่ชายที่แข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ของเขาจะหาภรรยาที่ดีกว่านี้ได้อย่างไร

จวินหรงเซวียนเอาโทรศัพท์มือถือใส่ลงไปในกระเป๋ากางเกงอย่างไม่เต็มใจ และรีบกลับไปที่ห้องเรียนเพื่อทบทวนต่อ

.......

ปลายสาย

เยี่ยซือเจวี๋ยเหมือนพ่อเฒ่าที่เป็นห่วงลูกสาวที่รักก่อนวัยอันควร วางงานในมือลงและเดินไปหามู่ซย่าเพื่อสอบถาม

มู่ซย่าเขย่าโทรศัพท์และพูดว่า "เพื่อนร่วมชั้นจวินหรงเซวียน เป็นน้องชายของจวินเฮ่าเซวียน"

“โอ้ เด็กคนนั้น” เยี่ยซือเจวี๋ยพยักหน้าและถามเธอว่า “เด็กคนนั้นมีแฟนหรือยัง?”

"ดูเหมือนไม่มี ไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเลย"

"งั้นวันหลังฉันจะแนะนําให้เขาสักคน"

"หืม?" มู่ซย่าถามอย่างงงงวยว่า "ทําไมจู่ ๆ ก็นึกอยากจะแนะนําแฟนให้เขาล่ะ?"

เยี่ยซือเจวี๋ยมองเข้าไปในตาของเธอแล้วพูดว่า "ในกรณีที่เด็กคนนั้นเอาแต่โทรหาภรรยาของฉันเมื่อเขาไม่มีอะไรทำ"

มู่ซย่าสำลัก "…….เยี่ยซือเจวี๋ย มันจะมากเกินไปแล้วนะ ฉันจะไปมีเสน่ห์ขนาดนั้นได้อย่างไร? นายคิดมากไปแล้ว"

“เตรียมการไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย”

"สํานวนนี้ไม่ได้ใช้กับเรื่องแบบนี้มั้ง?" มู่ซย่ากระตุกมุมปากของเธอและเริ่มพูดถึงธุรกิจต่อ “อินเทอร์เน็ตเกือบจะถูกโฆษณาเกินจริงแล้ว เราควรหาเวลาขึ้นศาลได้แล้ว”

"อืม เตรียมการไว้แล้ว รอแค่พรุ่งนี้"

มู่ซย่าบิดตัวขี้เกียจและดูนาฬิกา แล้วพูดว่า "ใกล้จะถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว เพื่อตอบแทนอาจารย์เยี่ยที่ทำงานหนักมาทั้งวัน คืนนี้ฉันจะลงมือทำอาหารด้วยตัวเอง นายอยากกินอะไร อาจารย์เยี่ย? "

เยี่ยซือเจวี๋ยมองเธอเหมือนสุนัขจิ้งจอกผู้หิวโหย "อยากจะกินอะไรก็ได้งั้นเหรอ?"