ตอนที่ 809 บุญวาสนาหล่นทับ

“นักเรียนกู้หว่านหว่าน” ผู้อำนวยการพานเอ่ย “ภาษาอังกฤษของคุณดี เช่นนั้นคุณพานักเรียนแอรอนเดินชมรอบโรงเรียนสักหน่อยเถอะ”

“ฮะ? หนูเหรอคะ?” กู้หว่านหว่านชี้ไปยังจมูกของตนเองด้วยท่าทีเหนือความคาดหมายและเซอร์ไพร์ส

“อือ คุณนั่นแหละ”

ผู้อำนวยการพานเป็นคนขี้ลืมมาก ลืมไปแล้วว่าเรื่องการแปลครั้งก่อนของกู้หว่านหว่านนั้นเกือบทำให้โรงเรียนสูญเสียการอนุมัติแผนการสอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงของมหาวิทยาลัยอังกฤษ

ภายในหัวใจของกู้หว่านหว่านรู้สึกประหม่าอย่างไม่อาจอธิบายได้ เธอกำมือแน่นพลางเดินเข้าไปหาแอรอนท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาของเหล่านักเรียนหญิง

เมื่อเธอได้ยินแอรอนเอ่ยถึงมู่ซย่า ภายในหัวใจของเธอรู้สึกไม่พอใจแอรอนเท่าไรนัก

แต่เรื่องนี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคขัดขวาง เธอรู้สึกเพลิดเพลินกับการเป็นจุดสนใจและถูกคนอื่นจ้องมองด้วยความอิจฉา

กู้หว่านหว่านยืนตรงหน้าแอรอน เผยรอยยิ้มที่ตนเองคิดว่างดงามมากที่สุด จากนั้นเอ่ยอย่างอ่อนโยน “เช่นนั้นเพื่อนร่วมชั้นแอรอน โปรดตามฉันมา”

“ได้เลย คนสวย รบกวนคุณช่วยนำทางให้กับผมด้วย” แอรอนกล่าวพลางหันศีรษะกลับไปและออกคำสั่งให้บอดี้การ์ดขับเฮลิคอปเตอร์ออกไป

เขาพูดภาษาที่กู้หว่านหว่านไม่เคยได้ยินมาก่อน

เธอเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้ “เพื่อนร่วมชั้นแอรอน คุณมาจากประเทศไหนเหรอ?”

แอรอนเม้มริมฝีปากและเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “ดูเหมือนว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคุณ?”

ส่วนลึกนัยน์ตาของเขาแสงเย็นส่องประกายอย่างชัดเจน

“…..” กู้หว่านหว่านตื่นตระหนก รีบเอ่ยขอโทษ “ขอโทษด้วย”

“ไม่เป็นไร นำทางเถอะ” เพียงพริบตา รอยยิ้มเซ็กซี่และพราวเสน่ห์ของแอรอนพลันปรากฏขึ้นอีกครั้ง กู้หว่านหว่านคิดว่าเมื่อสักครู่ตนเองคงมองผิดไป

ทั้งสองคนเดินออกไปไกลท่ามกลางสายตาริษยาของทุกคน

นักเรียนหญิงภายในชั้นเรียนเอ่ยพึมพำด้วยความอิจฉาอย่างอดไม่ได้ “กู้หว่านหว่านโชคดีเกินไปหน่อยหรือเปล่า? ก่อนหน้านี้ฉันเห็นว่าซ่งช่านมอบนามบัตรให้กับหล่อน เพียงไม่นาน เมื่อนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามาก็เป็นหล่อนที่พาเขาชมรอบโรงเรียน.....”

นักเรียนคนอื่นนั้นไม่รู้เหตุผลว่าเพราะอะไรซ่งช่านถึงได้มอบนามบัตรให้กับกู้หว่านหว่านและไม่ได้ยินแอรอนเอ่ยถึงมู่ซย่า เพียงแค่คิดว่ากู้หว่านหว่านนั้นบุญวาสนาหล่นทับ