ตอนที่ 816 ถึงจะมีปีกก็บินหนีไปไม่รอด

ผู้อำนวยการพานนัดกับเพื่อนเก่าไว้จะไปดื่มเหล้าด้วยกัน กำลังเตรียมตัวจะออกจากโรงเรียนก็ได้รับสายจากกู้หว่านหว่าน

ใบหน้าอันแก่ของเขาคร่ำเครียดขึ้นมาทันที ในใจได้แต่พึมพำว่ากู้หว่านหว่านคนนี้ไม่ใช่ถูกจัดให้ไปพานักเรียนใหม่ไปเดินชมโรงเรียนหรอกเหรอ?ทำไมยังหาเรื่องมาให้เขาได้อีก

ผู้อำนวยการพานอยากจะกดตัดสายเสียจริงๆ แต่ห้องเก็บข้อมูลเป็นห้องที่ไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปได้พร่ำเพรื่อจริงๆ

ไม่ใช่ว่าในนั้นเก็บงำความลับอะไรไว้ แต่ในนั้นมีข้อมูลที่มีมูลค่าจำนวนมาก กลัวคนจะไม่ทันระมัดระวังแล้วทำข้อมูลเสียหาย

มีคนบุกเข้าไปห้องเก็บข้อมูล เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร แต่ฝั่งตรงข้ามไม่ยอมฟังคำห้ามปราม ผลกระทบน่าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ผู้อำนวยการพานคิดสักครู่แล้วเอ่ยปากว่า “เธออยู่ที่นั่นรอฉันก่อน ภายในสามนาทีฉันจะรีบไป”

“ได้ค่ะ ผู้อำนวยการ” ทางด้านกู้หว่านหว่านกดวางสาย นัยน์ตาเผยรอยยิ้มที่เยาะเย้ยออกมา

มู่ซย่าช่างเป็นคนโง่จริงๆ ถ้าเธอออกมาตั้งแต่โดนเธอจับได้ ไม่แน่อาจจะเป็นแค่เรื่องเล็กๆ แต่ใครจะคิดว่ามู่ซย่าจะตายอยู่แล้วยังไม่รู้จักสำนึกผิด เพื่อจะต่อกรกับเธอ ถึงขั้นไม่ยอมออกมาจริงๆ

นี่เป็นการรนหาที่ตายชัดๆ!

คนรนหาที่ตายถึงจะเป็นเทวดาก็มารั้งไว้ไม่ได้ ฟ้าเข้าข้างเธอจริงๆ

กู้หว่านหว่านรู้สึกได้ว่าคนรอบข้างต่างก็มองมาที่เธอกัน จึงรีบเก็บรอยยิ้มที่เยือกเย็นบนใบหน้า เปลี่ยนเป็นท่าทีที่เป็นห่วงแล้วถามว่า “ทุกคนมีใครช่วยฉันได้บ้าง?ฉันกลัวว่าก่อนที่ผู้อำนวยการจะมาถึง คนที่อยู่ข้างในจะแอบหนีออกมาก่อนแล้วหลุดรอดออกไปได้”

กู้หว่านหว่านเป็นคนทางใต้ อวัยวะใบหน้าทั้งห้าดูสวยงามเหมือนคนเจียงหนาน แต่จิตใจกลับไม่ได้อ่อนโยนเหมือนผู้หญิงทางใต้

นักเรียนที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นส่วนใหญ่ไม่รู้จักกู้หว่านหว่าน จึงไม่รู้ว่าภายในเขาเป็นคนยังไง แต่เห็นสาวสวยกำลังอยู่ในสถานการณ์รีบร้อนอีกทั้งยังดูน่าสงสาร จึงเกิดความสงสารขึ้นมาในใจ รีบวางหนังสือที่อยู่ในมือแล้วไปยังห้องเก็บข้อมูล

“นักเรียนคนนี้ เธอไม่ต้องเป็นห่วง พวกเราจะคอยเฝ้าที่นี่ให้เอง รับรองได้ว่าจะไม่มีใครวิ่งหนีออกไปได้แน่!”

“ถูกต้อง ถูกต้อง นักเรียน เธอวางใจเถอะ”

“มีพวกนายอยู่ คนที่อยู่ข้างในถึงจะมีปีกก็ยากที่จะบินออกไปได้!”