ตอนที่ 817 ความแค้นทั้งเก่าและใหม่

กู้หว่านหว่านตั้งหน้าตั้งตารอผู้อำนวยการพานมาถึง พอผู้อำนวยการพานเข้ามา เธอเห็นแล้วก็รีบยกมือเรียก “ผู้อำนวยการ ทางนี้ค่ะ!”

ผู้อำนวยการพานเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปสอบถามว่า “สรุปแล้วเป็นใครที่ไม่ฟังคำห้ามปรามของเธอ อีกทั้งจะบุกเข้าไปข้างในให้ได้?”

กู้หว่านหว่านจงใจพูดให้คลุมเครือ “ท่านเข้าไปก็จะรู้เอง”

เธอกลัวว่าผู้อำนวยการจะเข้าข้างมู่ซย่า ดังนั้นจึงไม่บอกผู้อำนวยการให้เตรียมใจไว้ก่อน รอให้ผู้อำนวยการเปิดปากด่าให้หมดก่อนแล้วค่อยมารู้ว่าเป็นมู่ซย่า ตอนนั้นก็ถือว่าจบแล้ว

ความปรารถนาของกู้หว่านหว่านกำลังเรียกร้องเสียงดัง เดินตามหลังผู้อำนวยการที่ในท้องเต็มไปด้วยความโกรธแค้นเดินเข้าไปยังห้องเก็บข้อมูล

มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยก็แสดงท่าทีตื่นเต้นเดินตามเข้ามาด้วย

เห็นเพียงแค่หญิงสาวเอวบางร่างเล็กกำลังหันหลังให้พวกเขา นั่งเปิดหาข้อมูลอย่างเงียบสงบ

แสงที่ถูกสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ตกมากระทบที่ศีรษะของหญิงสาวพอดี ดุจดั่งนางฟ้าลงมาจากสวรรค์

ภาพภาพนี้ สวยงามราวกับไม่ใช่คน

เหล่าผู้ชายต่างพากันตกตะลึง

ผู้อำนวยการพานก็ตกตะลึงไปด้วย แต่พอเขานึกถึงจุดมุ่งหมายที่มาที่นี่ ก็ไอแรงๆไปสองที “เค้อ เค้อ !นักเรียนคนนี้ ใครอนุญาตให้เธอบุกเข้ามาที่ห้องเก็บข้อมูล?ยังไม่รีบออกมาอีก!”

กู้หว่านหว่านที่ในใจเต็มไปด้วยความโกรธแค่พูดว่า “ผู้อำนวยการมาแล้ว ยังจะดึงดันอยู่ที่นี่ต่ออีกไหม?”

ผู้หญิงที่หันหลังให้พวกเขาเวลานั้นถึงพึ่งรู้ตัวว่ามีคนบุกเข้ามา ดุจดังกวางน้อยที่ตื่นตระหนก รีบหันศีรษะหันหน้าไปทางประตู

ดวงตาคู่นั้นของหญิงสาวกะพริบตา ใบหน้าที่งดงามจนคนอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจชมความสวยงาม เป็นเพียงแค่การมองเธอแบบเรียบง่าย แต่ราวกับว่าวิญญาณได้บินหลุดลอยออกไปแล้ว

ณ เวลานั้น ฉากที่หญิงสาวถูกทำให้ตกใจ ยิ่งทำให้หัวใจของผู้คนรู้สึกอยากจะทะนุถนอม

กู้หว่านหว่านมองเห็นฉากนี้ของมู่ซย่า ยิ่งเกลียดมากจนกัดปากของตัวเอง

ครั้งนี้ผู้อำนวยการออกหน้า เพราะเป็นคนสวยเลยจะไม่จัดการอะไรเหรอ?

“ผู้อำนวยการ! กู้กว่านหว่านเปิดปากเสียงดัง “มู่ซย่าไม่ใช่แค่บุกเข้าไปที่ห้องเก็บข้อมูล แต่ยังไม่ฟังคำห้ามปรามด้วย ถ้าท่านทำโทษอะไรเธอสักอย่าง จะปล่อยให้ผ่านไปแบบนี้ไม่ได้จริงๆ!”