ตอนที่ 818 ลงโทษ

“หมายความว่ายังไง? คุณยังมีหน้ามาถามผมอีกหรอว่าหมายความว่ายังไง?” ผู้อำนวยการพานตะคอก “คุณต้องทำ

ให้โรงเรียนวุ่นวายก่อนใช่ไหมถึงจะพอใจ”

“คุณโทษฉันหรอ?” กู้หว่านหว่านชี้ไปที่ตัวเองแล้วถามความด้วยความไม่เชื่อ “ฉันทำอะไรผิด? คนที่ทำผิดไม่ใช่มู่ซย่า

หรอกหรอ? ทำไมคุณถึงไม่ว่าเธอ แต่กลับมากล่าวหาฉันว่าเป็นคนทำให้โรงเรียนวุ่นวาย”

นักเรียนคนอื่นๆเห็นดังนั้นก็มองไปทางผู้อำนวยการพานกับมู่ซย่าด้วยความสงสัย สายตาที่มองไปทางพวกเขาสองคนเต็ม

ไปด้วยการคาดเดา

มีคนอดไม่ได้ที่จะพูดแทนกู้หว่านหว่าน “ผู้อำนวยการพานคะ เดิมทีห้องเก็บข้อมูลนี้ไม่อนุญาตให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไป

นักเรียนคนนี้เห็นๆอยู่ว่ามีเจตนาดีเข้ามาห้ามมู่ซย่า ทำไมคุณยังว่าเธออีก?”

“นั่นสิผู้อำนวยการ คุณไม่ควรโทษนักเรียนคนนี้นะ จะโทษก็ต้องโทษมู่ซย่า”

แน่นอนว่าคนที่พูดแทนกู้หว่านหว่านมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น คนส่วนใหญ่ยังคงเชื่อว่าเรื่องนี้ต้องมีสาเหตุอื่นอีกแน่นอน

กู้หว่านหว่านเม้มริมฝีปาก น้ำตาไหลแล้วพูดด้วยความคับแค้นใจว่า “นั่นสิคะผู้อำนวยการ ฉันไม่รู้จริงๆว่าตกลงแล้วฉันทำผิดตรงไหน ไม่ใช่เพียงเพราะว่ามู่ซย่าสามารถทำประโยชน์และสร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนได้มากกว่านี้ ก็ไม่สนใจ

ถูกผิด แล้วมาให้ท้ายเธอแบบนี้ไม่ได้นะคะ”

“ไม่สนใจถูกผิด? ให้ท้าย?” ผู้อำนวยการพานจ้องไปที่กู้หว่านหว่านแล้วหัวเราะอย่างมีเลศนัย “เธอพูดถูก ฉันไม่สามารถ

ให้ท้ายนักเรียนของตัวเองแล้วทำผิดครั้งแล้วครั้งเล่าได้”

พอกู้หว่านหว่านได้ยินประโยคนี้ก็ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ

เวลาต่อมาก็ได้ยินผู้อำนวยการพานพูดอย่างเย็นชาว่า “กู้หว่านหว่าน มีเจตาร้าย ก่อความวุ่นวาย ไม่เคารพกฎระเบียบของ

โรงเรียน ใส่ร้ายเพื่อนร่วมชั้น ทำให้เสียเวลาเรียนเป็นอย่างมาก ดังนั้นในฐานะที่ผมเป็นผู้อำนวยการขอลงโทษนักเรียน

กู้หว่านหว่านให้เขียนหนังสือทบทวนความผิดของตนเองสามพันคำและกล่าวขอโทษมู่ซย่าต่อหน้าทุกคนที่หน้าเสาธงใน

วันจันทร์หน้า”