ตอนที่ 856 จดหมายลาจาก

เยี่ยซือเจวี๋ยรับสายโทรศัพท์ก่อนที่จะดูเบอร์โทรของสายที่กำลังโทรเข้ามา

คนที่โทรเข้ามาเป็นฉินหรานเฟิง

ไอ้เด็กคนนี้นี่ จะไม่ว่าเลยที่ไม่ได้สอนอะไรดีๆให้เขา นี่ยังมาทำลายเรื่องดีๆของเขาอีก

หลังจากเยี่ยซือเจวี๋ยตอบรับสาย ก็เปิดปากพูดขึ้น “หากว่านายไม่พูดธุระสำคัญแล้วละก็ ฉันจะไม่ปล่อยนายไว้แน่”

ฉินหรานเฟิงไม่เคยได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ของเยี่ยซือเจวี๋ยมาก่อน เขาตกใจไปสักพักแล้วรีบพูดขึ้น “อาเยี่ย แย่แล้ว เฮ่าเซวียนกลับมาแล้ว”

เยี่ยซือเจวี๋ยขมวดคิ้วมุ่ง แล้วพูด “เขากลับมาไม่ใช่เรื่องดีหรือไง？”

เขาอยากจะเรียกจวินเฮ่าเซวียนกลับมาตั้งนานแล้ว แม้ว่าการเป็นสายลับ จะสามารถช่วยพวกเขาค้นหาตัวตนของชายที่วางระเบิดได้อย่างเร็วก็ตาม แต่มันก็เป็นงานที่อันตรายด้วยเช่นกัน เขากลับมาได้ก็โล่งใจหน่อย

“ไม่ใช่ เขาบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้ฉันกำลังเดินทางไปโรงพยาบาลอยู่”

เยี่ยซือเจวี๋ยตัวแข็งทื่อไปสักพัก ไฟในใจที่ถูกมู่ซย่าหรานจุดขึ้นมาจู่ๆก็ดับลงไปทันที

“บาดเจ็บได้ยังไงกัน？”

“ฉันเองก็ไม่แน่ใจ ตอนนี้หลัวอี้อยู่ที่โรงพยาบาล คนของเขาที่อยู่ชายแดนบังเอิญไม่พบเฮ่าเซวียนเข้า”

เยี่ยซือเจวี๋ยกัดฟันพูดขึ้น “ฉันจะไปเดี๋ยวนี่ โรงพยาบาลไหน？”

“โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลัวซื่อ”

เยี่ยซือเจวี๋ยตอบรับ“เอิ่ม”ไปทีหนึ่งแล้วพูดขึ้น “ฉันรู้แล้ว จะไปเดี๋ยวนี้”

“เอ่อ！เดี๋ยวก่อน！”ฉินหรานเฟิงรีบพูดขึ้น “นายพาลูกพี่มาด้วยจะดีกว่า เผื่อว่าคนในโรงพยาบาลเหล่านั้นรักษาไม่ดี ก็ยังมีลูกพี่อยู่”

“อืม”

เมื่อวางสายเสร็จ มู่ซย่าก็สังเกตเห็นว่าท่าทางของเยี่ยซือเจวี๋ย เห็นได้ชัดว่าจะต้องเกิดเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน

เธอเอาผ้าห่มคลุมตัวเองแล้วถามขึ้น “เกิดอะไรขึ้นกัน？”

“เกิดเรื่องกับเฮ่าเซวียนแล้ว”

“อะไรนะ？！”มู่ซย่าตกใจรีบดึงเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ที่ปลายเตียงขึ้นมาแล้วพูดขึ้น “เขาอยู่ไหน？ฉันจะไปกับนายด้วย”

“อืม คงต้องรบกวนเธอจริงๆ”

“รบกวนอะไรกัน？เฮ่าเซวียนก็เป็นเพื่อนฉันเหมือนกัน ฉันจะไม่ให้เขาเป็นอะไรไปเด็ดขาด！”

เมื่อเยี่ยซือเจวี๋ยวได้ยินเช่นนี้ รู้สึกสับสนในใจเล็กน้อย

เขาไอไปทีหนึ่ง แล้วพลิกตัวลุกขึ้นจากเตียนเพื่อสวมเสื้อ