ตอนที่ 857 ยื้อชีวิต

“เดิมทีจะให้ผู้ใต้บัญชาการเป็นคนไป แต่พอคิดไปคิดมา ฉันทนดูสิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับเธอบนเรือสำราญไม่ได้อีกแล้ว”

เมื่อเห็นเช่นนี้ มู่ซย่าก็เข้าใจ ที่จวินเฮ่าเซวียนตัดสินใจเป็นสายลับเป็นเพราะว่าเธอเกือบโดนระเบิดเสียชีวิตบนเรือสำราญครั้งที่แล้ว

เด็กโง่คนนี้

เธออ่านต่อไป

“การไปครั้งนี้ของฉัน อาจจะโชคร้าย แต่หากไม่เข้าถ้ำเสือก็ไม่ได้ลูกเสือ ฉันจะต้องหาตัวตนของฝ่ายตรงข้ามให้ได้ หากสามารถใช้โอกาสนี้กำจัดชายคนนั้นได้จะดีที่สุด แต่หากว่าฉันถูกจับได้ ขอให้เธอเอาขี้เถ้ากระดูกของฉันไปฝังไว้ที่ลอสแอนเจลิส ที่นั่นเป็นสถานที่ครั้งแรกที่ฉันได้พบเธอ”

“เธออาจรู้สึกว่าความรักของฉันที่มีต่อเธอมันแปลก แต่หากวันนั้นถ้าฉันไม่ได้พบเธอ ฉันอาจจะตายอยู่ที่ลอสแอนเจลิสโดยการถูกมือปืนยิงตายไปแล้ว ที่จริงเริ่มแรกฉันเพียงแค่ซาบซึ้งเท่านั้น แต่ฉันมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่หาเธอไม่เจอ เหมือนกับจิตวิญญาณของฉันมันหายไป จนกระทั่งฉันได้มาเจอเธออีกครั้งที่ฮวากั๋ว ฉันถึงได้รู้สึกว่า แท้จริงแล้วฉันรักเธอเข้าให้แล้ว”

“เธอจะต้องจำเอาไว้ หากว่าฉันเป็นอะไรไป อย่ารู้สึกผิดเป็นอันขาด เธอมีบุญคุณกับฉัน นี่เป็นสิ่งที่ฉันค้างเธอไว้”

เมื่อมู่ซย่าอ่านถึงตรงนี้ นัยน์ตาสั่นไหวเล็กน้อย

การเป็นสายลับนั้นอันตราย แต่มู่ซย่าคิดไม่ถึงเลยคือหลังจากจวินเฮ่าเซวียนตัดสินใจที่จะไปเป็นสายลับแล้ว ก็ไม่คิดที่จะอยากกลับมาแบบมีชีวิตอีก

เมื่อมู่ซย่าอ่านถึงช่วงท้าย ก็สังเกตเห็นว่าบรรทัดสุดท้ายด้านล่างยังมีข้อความเขียนไว้อยู่หนึ่งบรรทัด

“สุดท้ายนี้ สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือ มู่ซย่าฉันรักเธอ หากว่าฉันสามารถมีชีวิตรอดกลับมาได้ เธอจะสามารถให้โอกาสฉันได้จีบเธออีกสักครั้งจะได้ไหม？”

นิ้วมือของมู่ซย่าแข็งเล็กน้อย

เธอสามารถตอบรับเขาได้ทุกอย่าง สุดท้ายแล้วยังไงเขาก็เสี่ยงชีวิตเพื่อเธอ

แต่มีเพียงเรื่องเดียว ที่เธอไม่สามารถตอบรับเขาได้

หัวใจคนนั้นไม่สามารถบังคับการได้

“ถึงแล้ว” เยี่ยซือเจวี๋ยเอ่ยออกมา มู่ซย่าเองก็เงยหน้าขึ้นมาจากจดหมาย

เธอกำลังจะลงรถ แต่มือใหญ่ของเยี่ยซือเจวี๋ยก็มาจับที่ข้อมือเธอไว้เสียก่อน