บทที่ 1181

ในจังหวะที่แมนดี้กำลังจะหมุนตัว ร่างสูงที่อยู่ข้างหลังเธอก็ขยับตัวออกมา

ฮาร์วีย์ก็ปรากฏตัว

“ที่รัก ได้เวลาเลิกงานแล้ว”

เมื่อเห็นฮาร์วีย์พวกตระกูลเยตส์ก็ตัวสั่นด้วยความโกรธ

พวกเขารู้ว่าฮาร์วีย์มาตรงที่พวกเขาเพื่อก่อความวุ่นวาย

มันจะดีกว่าถ้าเขายังยืนอยู่ตรงนั้นที่เดิม แต่แน่นอนเขาจะไม่มีทางทำแบบนั้น

“แมนดี้ มาคุยกับยายก่อนสิ เราสายเลือดเดียวกัน!”

“เขาเป็นแค่ลูกเขย! เขาไม่เกี่ยวอะไรกับเรา”

คุณย่าเยตส์จะเข้าไปคว้าเสื้อของแมนดี้

แต่ฮาร์วีย์ขวางผู้หญิงคนนั้นเอาไว้

จากนั้นเขาก็จับมือแมนดี้และพูดว่า “คุณลืมไปแล้วหรือว่าคนพวกนี้ทำกับคุณไว้ยังไง? คุณคิดว่าพวกเขาจริงจังกับคำว่าครอบครัวจริง ๆ งั้นเหรอ? พวกเขาแค่สนใจรีเจนซี่ เอ็นเทอร์ไพรส์ที่คุณเป็นเจ้าของอยู่เท่านั้น”

“ถ้าคุณไม่มีเงิน คุณก็ไม่มีค่าอะไรในสายตาพวกเขา”

“ฉัน…”

แมนดี้เม้นริมฝีปาก เธอเข้าใจในสิ่งที่ฮาร์วีย์กำลังสื่อถึง แต่เธอก็ยังลังเล

“ตระกูลเยตส์ได้ทำลายความสัมพันธ์ที่มีกับครอบครัวของเราไปแล้ว พวกเขายังจัดงานแถลงข่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้ คุณคิดว่าพวกเขาจะกลับคำพูดของพวกเขางั้นเหรอ?”

“แมนดี้! ไม่ว่าคุณจะให้เงินไปเท่าไหร่ พวกเขาก็ไม่มีวันรู้สึกขอบคุณ!”

“พวกเขาจะคิดว่าด้วยเงินที่คุณให้พวกเขากำลังทำให้พวกเขาอับอาย พวกเขาคงคิดที่จะตอบแทนความอับอายที่พวกเขาต้องทนรับในวันนี้เป็นพันเท่า!”

ฮาร์วีย์รู้ดีว่าตระกูลเยตส์มีพฤติกรรมอย่างไร พวกเขาไม่สนใจคำว่าครอบครัวจริง ๆ หรอก

ที่สำคัญที่สุดคือพวกเขาเป็นพวกหมาป่าที่พร้อมจะแว้งกัดกลับแม้ว่าแมนดี้จะช่วยพวกเขา

เมื่อฟังคำพูดของฮาร์วีย์ แมนดี้ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์เรียกสติของเธอกลับคืนมา

เธอหันหลังให้พวกตระกูลเยตส์ เตรียมจะเดินออกไปกับฮาร์วีย์

เมื่อพวกเยตส์เห็นแบบนั้น พวกเขาก็เริ่มตื่นตระหนก