บทที่ 1182

“พวกคุณ…”

หลังจากถูกใส่ร้ายจากคนที่เธอคิดว่าเป็นครอบครัว สีหน้าของแมนดี้ก็ดูแย่ลง เธอเริ่มเซไปมาเกือบจะล้มลงกับพื้น

เธอเคยทำตัวให้ดูถูกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

น้ำตาที่ไหลลงมาอย่างไม่มีเสียงสะอื้นนองเต็มใบหน้าหวาน

ฟินน์หัวเราะสะใจ

“ร้องไห้เหรอ? ทำไมต้องร้องไห้? ถ้าเธอกล้าทำอะไรที่ไร้ยางอายลงไปแบบนั้น แน่นอนอยู่แล้วที่เราจะพูดป่าวประกาศออกมาเสียงดัง!”

“เธอมันไร้ยางอาย!”

ฟินน์รู้สึกดีที่ได้พูดออกไป

จากนั้นเขาก็ออกท่าทีท้าทายฮาร์วีย์

‘ลูกเขยอย่างแกจะทำอะไรฉันได้?’

แต่ในจังหวะต่อมา ฮาร์วีย์ก็ได้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วเตะเขาเข้าอย่างจัง

ตูม!

ฟินน์ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นแชมป์การแข่งขันการต่อสู้ของตำรวจยังไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้กลับไป การเตะของฮาร์วีย์ทำให้ฟินน์ลอยกระเด็นออกไปไกล

“อ๊าก!”

ฟินน์กระแทกเข้ากับเสาโทรศัพท์และกระอักเลือดออกมา

ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืน ฮาร์วีย์ก็เดินเข้าไปแล้วเหยียบหัวของเขา แล้วกระแทกหัวของฟินน์ลงกับพื้นอย่างโกรธเกรี้ยว

ฮาร์วีย์ใช้กำแรงทั้งหมดที่มี เขาเป็นคนที่ไร้ความปราณี

ปากของฟินน์เริ่มมีเลือดออก เสียงกรีดร้องโหยหวนน่าสังเวชดังออกมาจากเขา

แขนขากระตุกราวกับเป็นปลาที่กำลังจะขาดน้ำตาย

ฮาร์วีย์มีสีหน้าเย็นชา

เขาไม่มีความเมตตาต่อคนที่ดูหมิ่นภรรยาของเขา

พวกเยตส์กลับมาได้สติอีกครั้ง

แล้วมีคนตะโกนว่า “กล้าดียังไงมาทำร้ายคนของเรา ไอ้ลูกเขยขยะ!”

“ไปจับมันมา!”

พวกคนของตระกูลเยตส์พุ่งไปข้างหน้าทันที

แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ฮาร์วีย์จัดการพวกเขาจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง