บทที่ 1273

แมนดี้ ซิมเมอร์กลัวจนสติหลุด สายตาที่มองอกไปนั้นเต็มไปด้วยความน่ารังเกียจอย่างยิ่ง ชาร์ลี กิบส์รู้สึกพูดไม่ออก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาประสบกับเรื่องน่าอายเช่นนี้ “ทุกคน ให้ผมช่วยนะ!”

ฮาร์วีย์ ยอร์กยิ้มในขณะที่มองไปที่คนอื่น ๆ เขาจะมองไม่เห็นเจตนาชั่ว ๆ ของคนพวกนี้ได้อย่างไร? เขาไม่ให้เวลาพวกนั้นได้ตอบคำถาม ก่อนเทเหล้าเข้าปากพวกเขาทันที

“อึก อึก!” ในไม่ช้าคนเหล่านั้นก็ควบคุมลำไส้ของตัวเองไม่ได้อีก “ซีอีโอชาร์ลีเราเพิ่งจะเริ่มกันเอง! ดื่มอีกรอบเป็นไง?” ฮาร์วีย์ยิ้มขณะถือเครื่องดื่มแห่งชีวิตให้ชาร์ลี ชาร์ลีลงไปกองกับพื้น กอปรไปด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง

เขาเงยหน้าขึ้นมองฮาร์วีย์ในขณะที่ทำหน้าราวกับไม่เชื่อ 'เขาเป็นมนุษย์หรือเปล่า?' 'นี่มันบ้าไปแล้ว!' 'เขาไม่ได้เมาสักนิด!' "ผม... ทนต่อไปไม่ได้อีกแล้ว!" ชาร์ลีส่ายศีรษะในขณะที่ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความกลัว

“อย่างนั้นก็แย่สิ ตามข้อตกลงของเรา เราต้องแข่งกันทำคะแนนสิ!” ฮาร์วีย์กำลังยิ้ม

“ผม… ผมจะเซ็นสัญญา… ทุกอย่างจะเป็นไปตามเงื่อนไขของคุณ…” ชาร์ลีสั่นราวกับเจ้าเข้า ณ จุดนี้ชาร์ลีไม่รู้ว่าเขาจำคำสั่งของท็อดด์ ฌองได้อย่างไร

ในใจของเขารู้แค่ว่าหากเขายังดื่มต่อไป เขาเสร็จแน่! แถมเพิ่งเสร็จไปหมาด ๆ ด้วย! ชาร์ลีคลานขึ้นมาลงนามในสัญญา เขาได้หุ้นเพียงห้าเปอร์เซ็นต์เพราะฮาร์วีย์ ส่วนแบ่งเล็กน้อยนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อการควบคุมของรีเจนซี่ เอ็นเตอร์ไพรส์แน่นอน

ชาร์ลีและคนอื่น ๆ มาเพื่อมอบเงินในครั้งนี้ หลังจากยอมทำสัญญาอย่างไม่เต็มใจแล้ว ฮาร์วีย์ก็หันหลังกลับและออกจากห้องไป “ไปกันเถอะที่รัก เราได้สัญญามาแล้ว” ฮาร์วีย์ยิ้ม แมนดี้ตกใจมากหลังจากเห็นสัญญาในมือของฮาร์วีย์

เธอรู้สึกว่าฮาร์วีย์นั้นเหนือเมฆ เขายอดเยี่ยมมากจริง ๆ! สามีของเธอได้สัญญามาจากการดื่มเพียงแค่นั้น! หุ้นห้าเปอร์เซ็นต์สำหรับเงินสดหนึ่งแสนห้าสิบล้านดอลลาร์