บทที่ 1346

ในขณะเดียวกัน โตโยต้า เอลฟัสหลายคันก็หยุดอยู่ข้างหลังพวกเขา

ผู้ชายที่ดูเหมือนจะเป็นอันธพาลสวมสูทหลายคนรวมตัวกันอยู่รอบ ๆ

โดมินิกเปิดประตูรถเบนท์ลีย์ แล้วจ้องไปที่แมนดี้ “ขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือ คุณนั่นแหละ! คุณประมาทมาก! กล้าดียังไงมาชนรถของเจ้านายผม! คุณจะรับผิดชอบเรื่องนี้อย่างไร?”

แมนดี้เป็นคนดื้อรั้น เห็นได้ชัดว่าอุบัติเหตุนี้เป็นความผิดของอีกฝ่าย และเขาควรรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวสิ นอกจากนี้ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากประตูบ้านของเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่กลัวเลยสักนิด เธอตะโกนกลับไปว่า “ฉันจะขับรถไม่ดีได้ยังไง? คุณชนฉันตอนกำลังกลับรถ! แล้วยังมาโทษฉันอีก?”

โดมินิกเย้ยหยัน “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เรามาจากประเทศ J ที่ยิ่งใหญ่ และเราไม่เข้าใจกฎจราจรที่นี่ แต่ผมรู้แค่สิ่งเดียว! นั่นคือฆาตกรต้องชดใช้ด้วยชีวิต ยืมเงินต้องจ่ายหนี้ ในเมื่อคุณชนรถของนายน้อย คุณต้องจ่ายให้เราสิ!”

“บูกัตติของนายน้อย เป็นรุ่นลิมิเต็ดของปีนี้และไม่แพงเท่าไหร่ ราคาเเค่ 7.6 ล้าน!”

“คุณก็แค่จ่ายค่าเสียหายมา!”

"คุณ…!"

แมนดี้ตัวสั่นด้วยความโกรธ

เธอเคยได้ยินว่าคนบางคนจากประเทศ J ภายใต้การสนับสนุนของสตาร์ แชโบลชอบอวดเบ่งข่มคนอื่นในประเทศ H และเคยกลั่นแกล้งประชาชนที่นี่ด้วย...

นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่เธอเจอคนเกาหลีที่ไร้เหตุผลแบบนี้

'แล้วการที่คุณมาจากประเทศ J นี่มันยังไงเหรอ? มันหมายความว่าคุณไม่อาจปฏิบัติตามกฎจราจรของประเทศ H ได้หรือยังไง? เรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?!'

“คุณพูดกับสาวสวยอย่างนี้ได้ยังไง? หา! ผมสอนคุณมาแบบนี้เหรอ?”

ทันใดนั้นเองเสียงที่แหบพร่าแต่เป็นเชิงคำสั่งก็ดังขึ้น

แคม ลี สวมชุดลายดอกเดินมาด้านหน้า

โดมินิกกำลังโค้งคำนับด้วยความเคารพ ต่างจากท่าทีเย่อหยิ่งที่เขาแสดงต่อแมนดี้ราวฟ้ากับเหว