บทที่ 140

ฮาร์วีย์ไม่ใส่ใจกับคำพูดที่น่ารังเกียจของเซซิเลีย เพียงแค่หัวเราะออกมา

“ขอโทษที่ทำให้ทุกคนผิดหวัง แต่อันที่จริงผมได้รับบัตรเชิญ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! คุณน่าสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกนาทีจริง ๆ ” เจคชี้ไปที่ฮาร์วีย์ “ผมได้ดูการแสดงมากมาย แต่คนที่ไปได้ไกลขนาดนี้หายากจริง ๆ ดูสิถ้าคุณสามารถแสดงบัตรเชิญของคุณให้เราเห็นได้ในตอนนี้ ผมจะไปจากที่นี้ทันทีและจะไม่พูดอะไรอีก แต่ถ้าคุณแพ้คุณก็ต้องออกไป คุณจะว่าไง?"

ริมฝีปากของเจคโค้งเป็นรอยยิ้มเล็ก ๆ

“ฟังนะเด็กน้อย ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะหันหลังกลับและจากไปทันทีเพื่อไม่ให้ภรรยาของคุณต้องอับอาย”

ไวแอตต์ยิ้มกว้าง “มิสเตอร์เซอร์เรย์ คุณลืมไป ลูกเขยคนนี้ยังมีความเคารพในตัวเองอีกเหรอ? ตอนนี้ทุกอย่างมันไม่มีอีกแล้ว!”

ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ อย่างประหม่าและพูดว่า “ได้สิ มาพนันกัน ผมต้องการดูว่าใครจะเป็นคนที่ต้องออกจากไป”

ในขณะที่เขาพูดเขาก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง วินาทีต่อมาร่างกายของเขาแข็งทื่อ บัตรเชิญของเขาเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทที่เขาทิ้งไว้ในรถ

ฮาร์วีย์จึงไม่สามารถแสดงบัตรเชิญของเขาออกมาได้

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!” เจคระเบิดเสียงหัวเราะที่ไม่อาจสามารถควบคุมได้ เขาไม่เคยเห็นใครล้มเหลวอย่างอนาถขนาดนี้มาก่อน “เด็กน้อย ผมชื่นชมคุณจริง ๆ คุณสามารถแอบเข้ามาที่นี่ได้โดยไม่ได้รับคำเชิญ งั้นรีบไสหัวไปซะ!”

ไวแอตต์หัวเราะอย่างเย็นชา

‘ฮาร์วีย์คนนี้ก็แค่เป็นผู้ชายที่มีผู้หญิงคอยเลี้ยงดูจริง ๆ แม้แต่เมียลับของเขามาดามยอร์กไม่เพียงอนุญาตให้ฉันเข้าร่วมการประมูลด้วยตัวเองแต่เธอยังให้บัตรเครดิตแก่ฉันเพื่อใช้จ่ายในสิ่งที่ฉันต้องการอีกด้วย’

ไวแอตต์รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยจากความคิดของเขา

บริกรที่เกรี้ยวกราดเดินมาหาฮาร์วีย์ “คุณผู้ชายครับ ถ้าคุณไม่ได้รับคำเชิญการประมูลนี้จะต้องขอความกรุณาให้คุณออกไป”

นั่นคือกฎของสถานที่แห่งนี้

ไม่รอให้ฮาร์วีย์พูดตอบกลับแม้แต่คำเดียว บริกรก็เรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยเพื่อส่งฮาร์วีย์ออกไป

“ฮาร์วีย์…” แมนดี้พูดออกมา

เจคมองเธอด้วยรอยยิ้ม “แมนดี้ ผมได้ยินมาว่าคราวนี้แม้แต่ท่านประธานของ ยอร์ก เอ็นเทอร์ไพรส์ก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประมูล หากคุณต้องการทำความรู้จักกับเขาตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของคุณ คุณไม่ควรพลาด”