บทที่ 1573

กลับมาที่การ์เด้น เรสซิเด้นท์ แมนดี้ ซิมเมอร์หลับไปแล้ว

ฮาร์วีย์ ยอร์กไม่ได้ไปกวนเธอ เขาเข้าไปในห้องทำงานและหยิบโทรศัพท์ที่ดูเก่าออกมา

หลังจากถอนหายใจเบา ๆ ฮาร์วีย์ก็กดโทรศัพท์

"ฉันเอง"

ความเงียบดังก้องจากอีกฝั่งของโทรศัพท์ชั่วขณะหนึ่ง เสียงอ่อนโยนตอบกลับมาหลังจากนั้นไม่นาน

“หัวหน้าฝึกสอน ทำไมท่านถึงโทรหาฉันตอนนี้”

“ฉันต้องการให้เธอปกป้องใครสักคน” ฮาร์วีย์ตอบในทันที

“ฉันเป็นนักฆ่า ไม่ใช่ผู้คุ้มกัน”

ได้ยินเสียงเย็น ๆ จากอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์

“ถ้าอย่างนั้นเอาแบบนี้ ฉันต้องการให้เธอติดตามคน ๆ หนึ่งและฆ่านักฆ่าทุกคนที่กล้าเข้าใกล้เธอเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ตาย”

หลังจากเงียบไปนาน คนที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ก็ตอบว่า “เวลา สถานที่ ราคา”

“ฉันไม่แน่ใจเรื่องเวลาและสถานที่หรอก แต่เธอจะไม่ต้องติดค้างอะไรกับฉันอีกต่อไป หลังจากที่เธอทำเรื่องนี้ให้ฉัน”

"ดี!"

บุคคลนั้นวางสายหลังจากรับปากในข้อตกลงที่ไม่ค่อยมีรายละเอียดนัก

หลังจากเงียบไปพักหนึ่งฮาร์วีย์ก็เปิดคอมพิวเตอร์และพิมพ์รายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับมิเชลและสถานการณ์ที่เธอและตระกูลประสบอยู่ในอีเมลแล้วกดส่งต่อ

วิธีที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับนักฆ่าคือการใช้นักฆ่าอีกคน

คอร่า ลอยด์ลงมือเมื่อไหร่ มิเชลก็จะปลอดภัยเมื่อนั้น

ในช่วงบ่ายของวันต่อมา หลังจากจัดการกับงานบางอย่างในสกาย คอร์ปอเรชั่น ฮาร์วีย์มาที่โรงแรม W ซึ่งเป็นที่พักชั่วคราวของมิเชล

วันนั้นมิเชลสวมชุดลำลอง เธอยังไม่ได้แต่งหน้าเลย ใบหน้าเธอดูดุน้อยลงและดูเป็นสาวมากขึ้น

แต่บุคลิกที่สูงส่งและยิ่งใหญ่ของเธอไม่เคยน้อยลงเลย

“ผมจัดการแล้ว”

ฮาร์วีย์เอนกายลงบนโซฟาขณะพูดด้วยน้ำเสียงเฉยเมย

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คอร่า ลอยด์ นักฆ่าลำดับที่สามในรายชื่อจะคอยดูแลความปลอดภัยของคุณ”