บทที่ 1598

“ไวเลอร์!”

“ไวเลอร์ที่รักของแม่!”

โจซีเริ่มรู้สึกตัว ก่อนกรีดร้องสุดเสียง

“ไปตายซะ ฮาร์วีย์ ยอร์ก! ไปตายซะ!”

“ฆ่าเขาเลย! ฆ่าเขาเดี๋ยวนี้! ฉันจะฝังเขาพร้อมกับลูกชายของฉัน!”

ณ จุดนี้ โจซีสิ้นสติ เธอสั่งยอดฝีมือของตระกูลในทันที

เมื่อได้ยินคำสั่งของโจซี ฝูงชนที่รวมตัวกันอยู่ที่นั่นเพื่อชมสถานการณ์ก็เริ่มถอยห่าง ไม่มีใครอยากถูกลากเข้าไปพัวพันกับสถานการณ์นี้ เพราะมันอาจลุกลามบานปลายไปไกล

ผู้มีอำนาจระดับสูงของตระกูลวอร์ดหลายคนสบตากันก่อนที่จะดึงอาวุธออกมาและพุ่งเข้าหาฮาร์วีย์ในทันที

ดาบที่กระสบกับแสง ส่องประกายแวววาวอย่างน่าหวาดหวั่น ขณะที่จิตสังหารทำให้บรรยากาศอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก พวกเขาพร้อมที่จะโค่นฮาร์วีย์ลงเสียเดี๋ยวนั้น

ขวับ ขวับ ขวับ!

เสียงของใบมีดดังสะท้อนไปทั่ว ความเร็วของสาวกหลงเหมินนั้นช่างน่ากลัว

ไทสันไม่อาจเข้าใกล้ฮาร์วีย์ได้ “ซีอีโอยอร์ก ระวัง!”

ไทสันดึงดาบออกจากฝักที่เอวแล้วเหวี่ยงดาบส่งไปให้ฮาร์วีย์

หวือ!

ฮาร์วีย์จับใบมีดได้อย่างง่ายดายและเหวี่ยงมันออกไปโจมตีด้วยความรุนแรง ในตอนนั้นเองเสี้ยวสีเงินก็สว่างวาบขึ้น

“อ๊าาา!”

ลูกสมุนของตระกูลวอร์ดทุกคนทิ้งอาวุธลงทันทีที่ข้อมือของพวกเขาได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากการถูกโจมตี พวกเขาล้มลงกรีดร้องและคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด

ก่อนที่คนอื่น ๆ ที่เหลือจะทันได้ตอบโต้ ฮาร์วีย์ก็เหวี่ยงดาบไปด้านข้าง ในพริบตาเดียวลำคอของยอดฝีมือเหล่านั้นก็ถูกเชือดจนเลือดพุ่ง พวกเขาทรุดลงกับพื้นไม่อาจขยับเขยื้อนได้

ในเสี้ยววินาที สมุนของตระกูลวอร์ดก็ล้มลงจนหมด

"ไป! ฆ่าเขา!”

โจซีออกคำสั่งอีกครั้ง สีหน้าของเธอดูหวาดกลัว

คนของตระกูลวอร์ดที่ยังหลงเหลืออยู่แม้เพียงน้อยนิดรู้สึกหวาดกลัว แต่พวกเขาก็ยังเดินหน้าต่อไป

วิ้ง!

ฮาร์วีย์เหวี่ยงดาบเพียงครั้งเดียว สมาชิกของตระกูลวอร์ดก็หมดสติไปกองกับพื้นแล้ว ไม่มีใครสามารถป้องกันฮาร์วีย์ได้เลยแม้แต่คนเดียว

ฮาร์วีย์เหวี่ยงดาบของเขาอีกครั้ง คราวนี้พุ่งตรงไปยังใบหน้าของโจซี