บทที่ 1660

ตู้ม!

จิตใจของทิโมธีและทุกคนที่เฝ้าดูตกอยู่ในความโกลาหลอย่างหนักหน่วง

เพียงแค่ฮาร์วีย์เอ่ยปาก นายน้อยตระกูลบาวเออร์ ชายผู้เข้าใกล้ตำแหน่งรองหัวหน้าสาขาของหลงเหมิน ในมอร์ดู และเป็นถึงซีอีโอของไคเซ็น กรุ๊ปก็ยอมคุกเข่าลง

แค่คุกเข่าอย่างเดียวนั้นไม่เท่าไหร่หรอก...

แต่เขายังเห่าต่อหน้าทุกคนอย่างกับหมาจรจัด!

ฝูงชนยังคงตกอยู่ในภวังค์ พวกเขาไม่อาจเรียกสติกลับมาได้

“คุกเข่าแล้วยืดหลังให้ตรง”

ฮาร์วีย์สั่งด้วยน้ำเสียงเฉยเมย

“โฮ่ง!”

ไอเดนพยักหน้าอย่างยำเกรงและยืดหลังจนตรง จากนั้นจึงโน้มใบหน้าไปทางฮาร์วีย์

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ตบปากของไอเดนนั่นทำให้หัวของไอเดนสะบัดไปอย่างแรง

“ไม่เพียงแต่คุณจะไม่ทำตามที่ผมสั่งไว้ก่อนหน้านี้เท่านั้น แต่คุณยังช่วยทิโมธีแก้แค้นด้วยงั้นเหรอ?”

ไอเดนไม่กล้าอธิบายตัวเอง

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ตบหน้าไอเดนอีกครั้ง

“คุณคิดว่าผมเลี้ยงคุณไว้เพื่อให้มารังแกคนอื่นงั้นหรือ?”

ไอเดนไม่กล้าเปิดปากตอบโต้ จะขยับหนีก็ไม่กล้าเช่นกัน

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ตบหน้าไอเดนอีกครั้ง

“เป็นเพราะคุณไม่รู้วิธีคว้าโอกาสที่ผมมอบให้คุณใช่ไหม?”

ไอเดนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับริมฝีปาก

“นี่เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ผมจะปล่อยให้คุณรอดตายไปได้”

ฮาร์วีย์ตบหน้าไอเดนเบา ๆ

“ในฐานะสัตว์เลี้ยงของผม คุณจะกัดคนที่ผมสั่งเท่านั้น”

“ถ้าคุณกัดใครโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผม ผมจะฆ่าคุณ เข้าใจไหม?"

"ครับ ครับ ครับ!"

ไอเดนยังคงพยักหน้า เขาแสดงความเคารพมากเกินปกติ