บทที่ 1673

เฮเซล มาโลนมองไปที่แม่ล้มตัวลงไปด้วยสีหน้าหม่นหมอง เธอเพิ่งรู้สึกตัวหลังจากนั้นครู่หนึ่ง

“ฮาร์วีย์ ยอร์กเป็นสามีแต่งเข้าบ้านของซีอีโอสาวคนหนึ่งไม่ใช่หรือ? เขาต้องเอาของขวัญพวกนี้มาจากบ้านของอดีตภรรยามาให้เราแน่ ๆ!”

“ดังนั้นของพวกนี้จึงเป็นของจริง!”

เฮเซลก็เป็นลมในทันทีเมื่อนึกถึงเรื่องนี้

จู่ ๆ ครอบครัวมาโลนก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น

***

ในขณะเดียวกันฮาร์วีย์ก็มาถึงที่คฤหาสน์ตระกูลลินช์ด้วยรถแท็กซี่แล้ว

ขณะนี้เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว ท้องฟ้าสลัวและไฟของคฤหาสน์ตระกูลลินช์ก็สว่างขึ้น

ภายใต้สายลมจากทะเลที่พัดเข้ามา วิลล่าโบราณทั้งหลังดูคล้ายบ้านผีสิงในตำนาน

“ความอาฆาตแค้น…”

ฮาร์วีย์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเขาเข้าไปในคฤหาสน์ของตระกูลลินช์แต่เขาไม่ได้พูดอะไร

“นายน้อยยอร์ก คุณมาแล้ว!”

ฮาร์วีย์กดกริ่ง ในไม่ช้าโยนาลินช์ซึ่งดูกลุ้มใจก็เข้ามาทักทายเขา

จากนั้นทั้งสองก็เดินไปที่สวนหลังบ้าน

“ทำไมจู่ ๆ ถึงวางสายไปล่ะ?” ฮาร์วีย์พูดออกไป

“แม่บุญธรรมของฉันทำโทรศัพท์ฉันพัง ตอนนี้สถานการณ์ยุ่งเหยิง…” โยนายิ้มอย่างขมขื่น

ขณะที่พวกเขาเดินเข้าไป พวกเขาเห็นผู้คุมและผู้คุ้มกันหลายคนรีบรุดไปยังที่เกิดเหตุ แต่ละคนสวมเครื่องเเบบทหารและถือโล่เอาไว้

นอกจากนี้ ทุกคนดูหวาดกลัวและขวัญหนีดีฝ่อกันไปหมด

"เกิดอะไรขึ้น?" ฮาร์วีย์ถามขณะที่เขาเดินต่อไป

“นายน้อยยอร์ก หลังจากที่คุณจากไปท่านอาจารย์ซิกเลอร์ใช้เวลาสองชั่วโมงในการร่ายคาถาอยู่ที่สวนหลังบ้าน เขายังบอกว่าตัวเองได้ทำพิธีปลดปล่อยดวงวิญญาณและเริ่มช่วยแม่บุญธรรมกำจัดวิญญาณชั่วร้ายไปแล้ว