บทที่ 1696

ทามารา เอโบนี่ตัวแข็งไป!

ซีนเธียร์ ซิมเมอร์ผงะ!

ไบรอัน โฮลท์อึ้ง!

สตีเว่น วอล์คเกอร์นิ่งงัน!

แม้แต่ไคท์ วอล์คเกอร์ที่พลิกไพ่ด้วยตัวเองก็ยังไม่พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว!

พวกเขาล้วนจ้องมองที่โต๊ะอย่างว่างเปล่าราวกับว่าพวกเขาไม่สามารถเชื่อได้ว่านี่เป็นเรื่องจริง

พวกเขาล้วนมุ่งความสนใจไปที่ฮาร์วีย์ ยอร์ก พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฮาร์วีย์ชนะไคท์ได้อย่างหมดจดเช่นนี้

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องโชคเพียงอย่างเดียว!

ถ้ามันเป็นแค่โชคจริง ๆ ฮาร์วีย์ก็คงเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก!

ไคท์หายใจเข้าลึก ๆ และจ้องมองฮาร์วีย์อีกครั้งด้วยความงุนงง

ในตอนที่เธอได้พบกับฮาร์วีย์ครั้งแรก เธอรู้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา

แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าฮาร์วีย์จะเป็นหมาป่าที่ซ่อนอยู่ในชุดลูกแกะ!

ไคท์สมองขาวโพลนไปอย่างสิ้นเชิง เธอรู้สึกไม่พอใจและทำอะไรไม่ถูกในเวลาเดียวกัน

"คุณแพ้แล้ว คุณวางแผนที่จะยอมรับความพ่ายแพ้หลังจากแพ้อีกสองครั้งหรือเปล่า?”

“หรือว่าจะยอมมาเป็นผู้หญิงของผมตั้งแต่ตอนนี้เลย?”

ฮาร์วีย์ทำลายความเงียบและมองไปที่ไคท์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาของฮาร์วีย์ ไคท์ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรในขณะนั้น

ในทางกลับกัน ไบรอันและคนอื่น ๆ คิดว่าฮาร์วีย์จองหองและบ้าบิ่นเกินไป

'เขาไม่กลัวที่จะทำให้ทุกคนในวงสังคมขั้นสูงของมอร์ดูขุ่นเคืองด้วยการทำกระทำเหล่านี้เลยหรือ?'

'เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างเขาคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่ขนาดไหนกัน?'

“ฮาร์วีย์ ยอร์ก นายกล้าทำตัวอวดดีแบบนี้ได้ยังไง? เดิมพันกับคุณหนูวอล์คเกอร์อีกรอบสิ ถ้านายแน่จริง!” ไบรอันตะโกนขึ้น

ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็นว่า “ลืมมันไปได้เลย”

“นายชอบเดิมพันไม่ใช่เหรอ?!”

ไบรอันจ้องไปที่ฮาร์วีย์ จากนั้นเอ่ยอย่างเคร่งขรึมว่า “เดิมพันกับคุณหนูวอล์คเกอร์อีกรอบ!”

“ถ้านายชนะ ฉันจะยุติความขัดแย้งระหว่างเราทั้งหมดอย่างแน่นอน! ฉันขอสาบานต่อพระเจ้าเลยว่าจะไม่สร้างปัญหาให้นายอีก นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป! แต่ถ้านายแพ้ นายต้องคืนเดิมพันที่นายวางเดินพันกับคุณหนูวอล์คเกอร์ไป!”

ไบรอันต้องการช่วยไคท์ ในขณะเดียวกันก็คิดจะสร้างความประทับใจอันดีให้กับลูคัส ฌองไปด้วย ถือว่าเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

ทามาราก็เสริมอย่างเห็นด้วยจากด้านข้างเช่นกัน

“ถูกต้อง รีบเดิมพันเดี๋ยวนี้! ฉันไม่เชื่อว่าโชคของคุณจะคงอยู่ได้นานอะไรนักหรอก!”