บทที่ 1742

“ให้ตระกูลสมิธชดใช้งั้นเหรอ?”

เมลานี ซาเวียร์หัวเราะเบา ๆ ในขณะที่ใบหน้าของเธอแสดงความดูถูกเหยียดหยามออกมา

“คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้คุณจะมีชีวิตรอดหรือไม่ แต่คุณกำลังพูดถึงการแก้แค้นพวกเขาเนี่ยนะ?”

“คุณหนู คุณเริ่มฝันกลางวันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

ในสายตาของเมลานี หากอีวอนน์ ซาเวียร์มีโอกาสได้กลับมายืนหยัดอีกครั้งและคุณผู้หญิงมีโอกาสที่จะได้ควบคุมกองกำลัง เธอก็ไม่รังเกียจที่จะติดตามพวกเขาไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว

แต่พลังของตระกูลสมิธเจิดจ้าราวกับกลางวัน

นักฆ่ากำลังรอที่จะกำจัดทายาทสายตรงของทั้งตระกูล

จาเดน สมิธป่วยหนักคุณผู้หญิงถูกคุมขัง และเทอร์รี่ สมิธก็รับช่วงต่อ

ภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น อีวอนน์จะมีโอกาสได้ยังไง?

จากปัญหาล้อมรอบตัวเธอ เธอจะทำอะไรได้นอกจากหนีไป?

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมสิ่งเดียวที่เมลานีคิดคือวิธีเลียแข้งเลียขาเทอร์รี่

เพราะนั่นเป็นวิธีเดียวที่ทำให้เธอมั่งคั่งและได้รับเกียรติยศไปตลอดชีวิต

เธอยังต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้ตัวเองมาพัวพันไปกับอีวอนน์

และสำหรับการหลบหนีที่อาจหาญเช่นนี้…

ดวงตาของเมลานีเป็นประกาย จากนั้นเธอก็เริ่มส่งข้อความถึงใครบางคนทางโทรศัพท์โดยไม่พูดอะไร

อีวอนน์มองเธอผ่านกระจกมองหลังโดยไม่พูดอะไรสักคำ

บรืน!

เสียงเครื่องยนต์ดังจากข้างหลังพวกเขาในขณะนี้ เมื่อทุกคนมองไปข้างหลัง พวกเขาเห็น โตโยต้า พราโด้ ที่มีสีเดียวกันสิบคันพุ่งมาจากข้างหลังพวกเขาด้วยความเร็วสูง

มีคนอย่างน้อยห้าคนในรถ ซึ่งหมายความว่ามีคนอย่างน้อยห้าสิบคนกำลังไล่ตามพวกเขาอยู่!

เมลานีที่เพิ่งส่งข้อความไปเปลี่ยนสีหน้าของเธออย่างลนลานหลังจากเห็นภาพนั้น

“เราจบแล้ว! ถ้าเฟลทเชอร์ อีแวนส์และคนอื่น ๆ ตามทัน พวกเราเสร็จแน่!”

สีหน้าของฮันเดลเปลี่ยนไปอย่างฉับพลันหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

เฟลทเชอร์เป็นพ่อบ้านของตระกูลสมิธและเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่ไว้ใจได้ของเทอร์รี่ เขาเป็นหนึ่งในคนสำคัญในสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลสมิธ

เขาเป็นผู้ดูแลอีวอนน์เมื่อเร็ว ๆ นี้ และเขาก็คอยมองหาโอกาสและข้ออ้างที่จะฆ่าเธอ

เมื่อนึกย้อนไป อีวอนน์สามารถหลบหนีได้โดยไม่มีปัญหามากนัก โดยหลักแล้วเป็นเพราะเฟลทเชอร์ทำหน้าที่ได้อย่างอิสระ

อีวอนน์มองไปที่กระจกมองหลังโดยไม่พูดอะไร จากนั้นจึงเหยียบคันเร่งเต็มกำลัง