บทที่ 1743

ฮันเดลมีสีหน้าเคร่งขรึมขณะจ้องมองเมลานี ซาเวียร์อย่างเย็นชา

เมลานียิ้ม จากนั้นก็โยนปืนของเธอลงกับพื้นแล้วยกมือขึ้น เป็นสัญญาณให้พวกนั้นรู้ว่าเธอจะไม่ทำร้ายพวกเขา

ในเวลาเดียวกัน ชายมีหนวดเครากับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์สองสามคนก็ก้าวเท้าออกจาก โตโยต้า พราโด้คันสุดท้าย

ชายคนนั้นสวมแจ็กเก็ตหนัง จากท่าทางของเขาทำให้เขาดูไร้ยางอายและดุร้ายอย่างยิ่ง

เขาเป็นพ่อบ้านประจำบ้านตระกูลสมิธ เฟลทเชอร์ อีแวนส์!

“พ่อบ้านอีแวนส์!”

เมลานีรีบเข้าไปหาเฟลทเชอร์ทันทีที่เห็นเขา จากนั้นจึงคำนับด้วยความเคารพ

“อีวอนน์ ซาเวียร์และฮันเดลคิดที่จะหนี แต่ฉันจับได้เขาและเธอได้คาหนังคาเขาและหยุดพวกเขาไว้!”

“นั่นคือเหตุผลที่ฉันส่งข้อความถึงคุณ! ฉันสัญญาเลยว่าฉันจะให้ความร่วมมือ!”

“พ่อบ้านอีแวนส์ คุณต้องให้ยกความดีความชอบเรื่องนี้ให้ฉัน!”

เมลานีเข้าใกล้เฟล็ทเชอร์มากขึ้นในขณะที่กำลังพูด เธอกอดแขนซ้ายของเฟล็ทเชอร์และแนบชิดอยู่ข้าง ๆ เขา

ฮันเดลกัดฟันหลังจากเห็นภาพนั้น อีวอนน์ไม่ได้พูดอะไรเลย เพราะการได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของคน ๆ หนึ่งก็ถือเป็นเรื่องดี

เฟลทเชอร์เอื้อมมือไปลูบไล้ร่างกายของเมลานีแล้วยิ้ม

“หัวหน้าซาเวียร์ คุณขายเจ้านายของตัวเองเลยงั้นเหรอ?”

เมลานียิ้มอย่างอ่อนโยน

“พ่อบ้านอีแวนส์ คนฉลาดเลือก ก็ต้องรู้ว่าจะเลือกข้างไหน! ฉันไม่ใช่คนโง่เสียหน่อย”

“นอกจากนี้หัวใจของฉันก็เป็นของตระกูลสมิธเท่านั้น!”

“อีวอนน์หมดหนทางแล้ว! ฉันไม่โง่อยู่กับเธอต่อไปหรอก”

“ถ้าฉันต้องเกาะติดใครซักคน ก็ต้องเป็นคุณสิ!”

จากนั้นเมลานีก็ปลดกระดุมเสือสองเม็ดบนตรงหน้าอกของเธอออกในระหว่างที่เธอพูด

ในขณะนั้นเมลานีดูไม่สะทกสะท้าน เธอพูดอย่างเขินอายว่า “ฉันหยุดพวกเขาให้คุณเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความภักดีแล้ว โปรดรับของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้จากฉันด้วย!”

“คุณน่าสนใจทีเดียว...”

เฟลทเชอร์ไม่สนใจสายตาของใคร เขาล้วงมือเข้าไปในเสื้อผ้าของเมลานี และแสดงความรู้สึกต่อหน้าสาธารณชน

“จากนี้ไป เธอจะเป็นของฉัน หากเธอภักดีต่อฉัน ฉันรับประกันได้เลยว่าเธอจะได้รับการคุ้มครอง!”