บทที่ 1753

รอยยิ้มบนใบหน้าของฮาร์วีย์ ยอร์กหายไป เธอมีข้อเสียของแม่เลี้ยงใจร้ายจริง ๆ ฮาร์วีย์อยากจะตบหน้าเธอในตอนนั้นเลยด้วยซ้ำ

แต่ก่อนที่ฮาร์วีย์จะทันได้พูดอะไร ไคท์ วอลค์เกอร์ก็อธิบายอย่างเย็นชาว่า “ฉันขอแนะนำตัวเขานะคะ

“นี่ฮาร์วีย์ แฟนฉัน!

“ฉันมาที่นี่เพื่อบอกคุณว่าฉันมีแฟนแล้ว!

“เรื่องของลูคัส ฌองและฉันจึงเป็นไปไม่ได้!

“คุณยอมแพ้เถอะ!”

ฮาร์วีย์มองไคท์ด้วยความสับสน เขาไม่คิดว่าเขาจะต้องพบกับความประหลาดใจหลังจากที่ตัดสินใจว่าจะตามไคท์ที่นี่

‘ลูคัสต้องการแต่งงานกับเธอเหรอ?

‘น่าสนใจ’

“พอได้แล้ว อย่าเสียเวลาลองดีกับฉันหน่อยเลย

“ถ้าเธอจะจ้างผู้ชายให้มาแกล้งเป็นแฟนเธอแล้ว อย่างน้อยก็ควรจะหาคนที่ร่ำรวยกว่านี้

“แต่กลับพาคนน่าสมเพชแบบนี้มา คิดว่าฉันตาบอดเหรอ?”

แองเจลิน่าพูดตัดไคท์ด้วยความหงุดหงิด

“ฉันไม่สนว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นแฟนเธอจริง ๆ หรือไม่!

“ยังไงเธอก็จะต้องแต่งงานกับเจ้าขายฌอง!

“เขาไปที่โวลซิงตั้งหลายวันเพียงเพื่อจัดการธุระให้พ่อเธอ!

“เขาอาจจะกลับมาได้ทุกเมื่อ!

“ฉันไม่สนว่าเธอกำลังทำเพื่อตัวเอง เพื่อพ่อของเธอ หรือทั้งตระกูลวอลค์เกอร์!

“กลับเตรียมตัวเดี๋ยวนี้! เมื่อไหร่ที่เจ้าชายฌองกลับมา เราจะกำหนดวันแต่งงานของเธอและเจ้าชายฌองทันที!

“เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธข้อตกลงนี้!

“ไม่อย่างนั้นเธอก็น่าจะรู้ดีว่าผลตอบรับจะเป็นอย่างไร!”

ความไม่เต็มใจและความรู้สึกเหยียดหยามแสดงบนใบหน้าของไคท์เมื่อเธอได้ยินคำพูดของแองเจลีน่า

จากนั้นเธอก็ตอบอย่างเย็นชา “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไปแต่งงานกับเจ้าชายฌองเองสิ!

“ต่อให้ฉันต้องตายฉันก็จะไม่มีวันแต่งงานกับเขา!

“ถ้าคุณต้องให้ฉันแต่งงานกับเขาจนได้ ฉันขอเอาหัวโขกพื้นจนตายดีกว่า!

“และอย่าแม้แต่จะคิดเอาคุณแม่มาขู่ฉันนะ ถ้าคุณกล้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้ว ฉันจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”