บทที่ 2010

“ไม่!”

เฮกเตอร์เกือบจะกระโดดมาด้วยสัญชาตญาณและพยายามคว้ามือของฮาร์วีย์เอาไว้โดยไม่รู้ตัว

อย่างไรก็ตาม ฮาร์วีย์ถอยหลังไปครึ่งก้าวในช่วงวินาทีสุดท้ายพอดี เขาเหวี่ยงมือขวาของเขาและทันใดนั้นยาอายุวัฒนะก็อยู่บนฝ่ามือของเขา

ผู้คนต่างตกใจจนเกินเหตุ

ไม่มีใครคิดว่าฮาร์วีย์จะหลอกเฮกเตอร์!

ยิ่งไปกว่านั้น ปฏิกิริยาของเฮกเตอร์ก็เหนือจินตนาการของทุกคน

ขณะนั้นฮาร์วีย์กำลังถือยาอายุวัฒนะไว้ เขาแสยะยิ้มให้เฮกเตอร์และพูดว่า “นายน้อยทอมป์สัน ทำไมถึงตกใจขนาดนั้นล่ะ?

“ผมแค่จะป้อนของ ๆ ผมให้สุนัข มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณเลย

“ทำไมคุณถึงสนใจเรื่องเล็กน้อยนี้ขนาดนั้น?”

อีวอนน์ผงะไปชั่วขณะ จากนั้นเธอก็ตระหนักว่าฮาร์วีย์อาจรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเฮกเตอร์ในการมาที่มอร์ดูเมื่อคืนนี้

ไม่อย่างนั้นฮาร์วีย์คงจะไม่รู้จุดอ่อนของเฮกเตอร์ในทันที

ไทสันและจอร์จมองฮาร์วีย์ด้วยความชื่นชม

หัวหน้าผู้ฝึกสอนก็คือหัวหน้าผู้ฝึกสอนอยู่วันยังค่ำ! ด้วยการเคลื่อนไหวแบบสุ่มเพียงไม่กี่ครั้ง ฮาร์วีย์ก็สามารถทำให้นายน้อยทอมป์สันซึ่งเป็นหนึ่งในสี่นายน้อยแห่งโวลซิ่งเสียการควบคุมตัวเองได้

สีหน้าของเฮกเตอร์เปลี่ยนไป เขารู้ว่าเขาเสียโอกาสทองไปแล้ว เขาจ้องฮาร์วีย์และคำรามว่า “ยอร์ก พอได้แล้ว!

“การเหลือช่องให้คนอื่นเป็นเรื่องดีเสมอ เผื่อว่าในอนาคตเราจะได้พบกันอีก!”

“คุณนี่พล่ามเยอะจริง ๆ” ฮาร์วีย์ยังคงไม่แยแส “2.4 พันล้านดอลลาร์ นั่นคือข้อเสนอของผม แล้วสิ่งนี้จะเป็นของคุณทันที”

2.4 พันล้านดอลลาร์?!

ข้อเสนอที่ไร้ยางอายของฮาร์วีย์ปลุกระดมความโกลาหลครั้งใหญ่ท่ามกลางผู้คน เขาชั่วร้ายยิ่งนัก!

“นายน้อยทอมป์สัน ลืมมันไปเถอะ ยาอายุวัฒนะนั้นไม่ได้มีเม็ดเดียวบนโลก”

ซากุระพยายามเกลี้ยกล่อมเฮกเตอร์ “มันเป็นแค่ยาอายุวัฒนะในตำนานไม่ใช่เหรอ? ถ้าคุณอยากได้มันมาก ประเทศหมู่เกาะของเราก็มีบางอย่างที่คล้ายกันอยู่!”

ซากุระไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเฮกเตอร์ เธอเกลียดชังฮาร์วีย์ผู้ไม่ยอมใครอย่างมาก

ฮาร์วีย์ไม่แยแสเช่นเคย เขาพูดช้า ๆ ว่า “3.1 พันล้านดอลลาร์”