บทที่ 2255

ด้านหลังหน้าต่างสีดำสนิทคือชายคนหนึ่งที่ฮาร์วีย์ค่อนข้างจะคุ้นเคยด้วย

ถ้าฮาร์วีย์เห็นชายคนนี้ เขาจะต้องจำชายคนนั้นได้ในทันที

ชายนิรนามแอบดูฮาร์วีย์ผ่านกล้องส่องทางไกลที่ทางการทหารใช้คู่หนึ่ง รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของเขา

“หน่วยข่าวจากโวลซิ่งพูดถูกจริงด้วย

“ดำเนินการตามแผนเลย

“เขากล้าที่จะสู้กับนายน้อยแห่งโวลซิ่ง…

“ในเมื่อทุกคนต้องการให้เขาตาย ฉันก็อยากจะรู้ว่าเขาจะยังรอดไปได้อยู่ไหม…”

ชายคนนั้นส่งสัญญาณ

รถค่อย ๆ สตาร์ทขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะไถลไปตามถนนที่พลุกพล่านของลาสเวกัสอย่างเงียบเชียบโดยไร้ร่องรอย

…

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฮาร์วีย์กำลังขับรถโตโยต้า อัลฟาร์ดออกจากสนามบิน

มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาต้องจัดการที่มอร์ดู ไม่ว่าจะเป็นหลงเหมิน สกาย คอร์ปอเรชั่น หรือชินดัน เวย์...

แต่ในเมื่อลิเลียนถูกจับเป็นตัวประกัน เขาจึงต้องจัดการกับปัญหานี้ก่อน

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องมาเนื่องจากแมนดี้รีบมาที่ลาสเวกัสให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

โชคดีที่ตระกูลฌองมีสาขาของบริษัทและกำลังคนกระจายอยู่ทั่วลาสเวกัส เพียงแค่กดโทรออก การคมนาคมและที่พักของเขาและแมนดี้ก็ถูกจัดการได้ในทันที

แต่ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย ฮาร์วีย์จึงตัดสินใจว่าเขาไม่ต้องการได้คนจากตระกูลฌองมาเป็นบอดี้การ์ดในลาสเวกัส

“คุณว่าพวกเขาลักพาตัวคุณแม่มาทำไม? แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องการให้คุณมาที่นี่ภายในสามวัน?”

แมนดี้ลูบหน้าผากของเธออย่างสับสน เธอไม่เข้าใจเหตุการณ์นี้เลย

เธอรู้ว่าฮาร์วีย์เป็นเจ้าชาย และเธอก็อยู่ในเหตุการณ์การจดทะเบียนบริษัทของสกาย คอร์ปอเรชั่น ดังนั้นเธอจึงเข้าใจได้ว่าจะมีคนพยายามยั่วยุเขาอยู่ตลอด