บทที่ 2295

“เซ็นสักที…”

แจ็กซ์ แฮมิลตันหยิบปากกาเซ็นชื่อของมงต์บลองค์บนโต๊ะขึ้นมาแล้วยื่นให้แมนดี้ ซิมเมอร์อย่างสุภาพ

“เพราะคุณเซ็นชื่อแล้ว คุณก็ออกไปได้ เราจะไม่ติดใจเอาความในเรื่องนี้อีก”

เสียงไซเรนดังก้องมาจากข้างนอก ผู้บัญชาการจากสถานีตำรวจลาสเวกัสมาถึงแล้ว

“ยังไม่เซ็นเหรอ หัวหน้าซิมเมอร์?” เอลลี่ พาล์มเมอร์ถามอย่างเย็นชา

“ถ้าคุณยังไม่เซ็นสัญญา ทันทีที่ผู้บัญชาการจากสถานีตำรวจเข้ามาที่นี่ฮาร์วีย์ ยอร์กจะถูกคุมขัง”

แมนดี้ตัวสั่นก่อนที่เธอจะพร้อมที่จะเซ็นชื่อในเอกสาร

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้าและตบปากกาเซ็นชื่อลงกับพื้น จากนั้นรวบรวมเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

“อย่าเซ็นนะ แมนดี้!

“ดูจากท่าทางของตระกูลแฮมิลตันแล้ว ต่อให้เราจะยอมเซ็น พวกเขาก็ไม่มีทางปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ แน่!

“ที่พวกเขาเร่งเร้าเราแบบนี้ก็เพราะพวกเขาต้องการที่จะได้หุ้นของคุณกลับคืนไปต่างหาก!

“ในเมื่อพวกเขาอยากจะเล่นเกม งั้นเราก็เล่นไปกับเขาด้วย

“บางทีเราอาจสร้างคาสิโน พาเลซแห่งอื่นได้ด้วยหุ้นที่เรามีด้วยซ้ำ!”

“ผมอยากจะเห็นตระกูลแฮมิลตันล่มจม!”

‘เขาต้องการใช้หุ้นของใบอนุญาตคาสิโนของตระกูลแฮมิลตันเพื่อสร้างคาสิโน พาเลซอีกแห่ง’

'และเขากำลังวางแผนที่จะท้าทายตระกูลของเรางั้นเหรอ?!'

ฝูงชนหัวเราะออกมาหลังจากได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์

ตระกูลแฮมิลตันเป็นตะกูลที่มีอิทธิพลสูงสุดเพียงตระกูลเดียวในลาสเวกัส!

ว่ากันว่าตระกูลนี้มีใบอนุญาตคาสิโนสี่ในหกใบอยู่ในมือ!

คนบ้านนอกอย่างฮาร์วีย์วางแผนที่จะใช้หุ้นจากใบอนุญาตคาสิโนของตระกูลเพื่อสร้างคาสิโน พาเลซอีกแห่งเพื่อที่จะได้ก้าวขึ้นมาเป็นหนามยอกอกของพวกเขางั้นหรือ?

น่าขัน!