บทที่ 2377

สีหน้าพยาบาทปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแฮร์ริสัน เดนนิสเพื่อนเก่าของเขาซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามกับเขาจุดซิการ์แล้วพูดว่า “แฮร์ริสัน ผมว่าคุณระวังตัวเกินไปแล้ว

“ฮาร์วีย์หัวเดียวกระเทียมลีบ เขาเป็นคนนอก

“ถ้าเขามีอิทธิพลในประเทศ H แล้วยังไงล่ะ? ถึงเขาจะมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาแล้วจะยังไง?

“ถ้าเราคิดจะเล่นงานเขาขึ้นมาจริง ๆ เรากระทืบเขาได้แน่!

“ก่อนหน้านี้เราไม่ได้สู้กับเขาอย่างจริงจัง เพราะเราไม่อยากทำอย่างนั้นเฉย ๆ หรอก

"แต่ตอนนี้…"

เดนนิสโยนเอกสารลงบนโต๊ะด้วยรอยยิ้ม

“ตั้งแต่ที่คุณถูกเรียกตัวไปสอบสวน ผมได้จ้างทหารอเมริกันที่เกษียณแล้วกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่ในบริเวณสามเหลี่ยมทองคำมาเพื่อจัดการกับไอ้สารเลวนั่น

“ไม่นานนักเร็ว ๆ นี้เราน่าจะได้ข่าวดีกัน”

"อะไรนะ?!"

สีหน้าสงบของแฮร์ริสันเปลี่ยนไปในขณะนั้น เขาตกใจและหน้าซีด

“คุณส่งคนไปฆ่าฮาร์วีย์เหรอ?!”

"ก็ใช่น่ะสิ ทหารอเมริกันที่เกษียณแล้วจำนวนห้าสิบนาย ฉันยังมีเส้นสายในการขนส่งวัตถุระเบิดและอาวุธปืนมาที่นี่ได้อีกด้วย

“คุณไม่ต้องกังวล เราจะไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้เบื้องหลัง

“ครั้งนี้เราจะเล่นงานเขาได้แน่!

"คุณนี่มันเลวจริง ๆ! ถ้าส่งคนไปไล่ล่าเขาก็แย่พอแล้ว แต่นี่คุณยังดึงทหารอเมริกันเข้ามาเกี่ยวด้วยอีก?!”

แฮร์ริสันเดือดดาลด้วยความโกรธ

“นี่คุณพยายามจะฆ่าผมหรือไง!

“การที่เขาจะอยู่หรือตาย สุดท้ายผมก็จะต้องเป็นคนที่ต้องรับผิดชอบผลของมัน!”

“ใจเย็น ๆ สิแฮร์ริสัน ผมก็ไม่ได้อยากจะว่าคุณหรอกนะ แต่คุณไม่ควรเรียนรู้พฤติกรรมที่ดุร้ายและใจร้อนเช่นนี้ หลังจากไปอยู่ต่างประเทศมาเสียหลายปี ผมบอกคุณหลายครั้งแล้วใช่ไหม คิดจะทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง”

เดนนิสหยิบซิการ์ของเขาขึ้นมา นัยน์ตาของเขาเย็นชา

“ฮาร์วีย์ไม่ใช่แค่ตบหน้าผมเท่านั้น แต่เขายังทำให้เซนต์โฮปต้องปิดกิจการและยึดเงินของคุณไปด้วย!

“ถ้าไม่ให้เราฆ่าคนแบบเขา งั้นเราควรจะปล่อยให้เขาหนีไปเฉย ๆ งั้นเหรอ?!