บทที่ 2560

“แก…”

ไฮเดอร์ บาวเออร์ต้องการให้ฮาร์วีย์ ยอร์กตายเหลือเกิน แต่ความเจ็บปวดที่แหลมคมอย่างต่อเนื่องทำให้เขาคลุ้มคลั่ง เขาเต็มไปด้วยความปวดร้าวอย่างที่สุดในขณะนั้น...

เขาเป็นรองหัวหน้ากองบังคับคดีของหลงเหมินและเป็นสมาชิกของตระกูลบาวเออร์

เขาถูกเคารพเสมอไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ฟลัตเวลล์หรือหลงเหมิน ผู้คนนับไม่ถ้วนมักจะตามใจและเคารพเขาทุกที่ที่เขาไป

เขาเชื่อว่าเขาจะสามารถใช้อำนาจของตัวตนทั้งสองของเขาทำในสิ่งที่เขาต้องการได้ทุกที่

เขาไม่คิดเลยว่าจะต้องเจอคนบ้าบิ่นที่กล้าดูหมิ่นเขาในขณะที่ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมาน

ชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของไฮเดอร์ถูกเหยียบย่ำอย่างต่อเนื่อง ในตอนนั้นเขาอยากจะตายเสียเหลือเกิน

เขาไม่กล้าท้าทายฮาร์วีย์อีกต่อไปเพราะกลัวว่าฮาร์วีย์จะไม่หยุดทรมานเขา

“ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนฉลาดขึ้นมาหน่อยแล้ว ผมว่าตอนนี้คุณคงจะรู้แล้วว่าคุณควรจะพูดหรือไม่พูดอะไร”

หลังจากที่เห็นท่าทางไม่พอใจของไฮเดอร์แล้วฮาร์วีย์ก็เตะเขาออกไป

“ถือว่าวันนี้เป็นบทเรียนสำหรับคุณ ผมหวังว่าคุณจะเรียนรู้จากสิ่งนี้ ไม่อย่างนั้นรอบหน้าหัวคุณอาจจะแหลกได้!

“ผมเป็นคนใจอ่อน แต่ถ้าเป็นวินซ์ ยอร์กคุณคงจะตายไปนานแล้ว!

“กลับไปที่ฟลัตเวลล์และบอกให้คนในกองบังคับคดีของหลงเหมินตัดสินให้แน่ชัดก่อนว่าใครถูกผิดก่อนที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนั้น ๆ!

“ถ้าพวกคุณกระดิกหางมาที่นี่เหมือนฝูงสุนัขเพียงเพราะพวกชาวเกาะพูดอะไรบางอย่าง ผมจะจัดการพวกคุณทุกคนทีละคน!

“เข้าใจที่ผมพูดไหม?!”

ไฮเดอร์พยายามลุกขึ้นด้วยสีหน้าที่บิดเบี้ยว เขาดูน่าสมเพชและไม่พอใจ

เขาไม่กล้าสู้กับฮาร์วีย์ในตอนนั้น เขาเพียงแต่พยายามหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์

“พวกแกบ้าไปแล้วฮาร์วีย์ เลสลี่!”

หลังจากที่เห็นบาดแผลของไฮเดอร์ เอลเมอร์ อีแวนส์ก็ไม่สามารถระงับความโกรธของตนได้อีกต่อไป

“พวกแกคิดว่าที่นี่คือประเทศ H หรือยังไง?!