บทที่ 2605

“จุ๊ ๆ ไอรีน จอห์นสัน เธอพูดอะไรของเธอ?

“เธอลืมไปแล้วเหรอว่าตระกูลจอห์นสันมีหุ้นในเรือนมรกตเพียงแค่ 30%?

“แต่พวกเราตระกูลพาร์สันมี 40%!”

เคทลิน พาร์สันเดินนำคนของเธอไปข้างหน้าไอรีน เธอสำรวจมองไอรีนตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนที่จะพูดอย่างไม่แยแสว่า “พูดง่าย ๆ ก็คือตระกูลพาร์สันคือเจ้าของที่แท้จริงของเรือนมรกต!

“พวกเราเป็นคนว่าจ้างผู้จัดการแอนเดอร์สันเอง!

“เธอมีสิทธิ์ที่จะตบ ต่อว่า หรือแม้กระทั่งไล่เธอออกด้วยเหรอ?”

เมเบิล แอนเดอร์สันแสดงท่าทีประจบประแจงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ใบหน้าที่ฟกช้ำของเธอเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

เห็นได้ชัดว่าเธอคิดว่าเธอจะสามารถข่มไอรีนด้วยความช่วยเหลือจากเคทลินได้

“ตระกูลพาร์สันเป็นเจ้าของงั้นเหรอ?” ไอรีนเยาะเย้ย “เคทลิน ฉันว่าเธอไปตรวจสมองตัวเองหน่อยไหม แล้วเราค่อยมาคุยกันใหม่!

“เพราะถ้าเธอยังอยู่ที่นี่ต่อ เธออาจจะทำให้ตระกูลพาร์สันอับอายได้นะ!

“อย่าลืมสิว่าเมื่อตอนที่พวกเราโอนหุ้นไปให้พวกเธอ พวกเราได้ตกลงกันไว้ว่าตระกูลจอห์นสันจะยังคงมีอำนาจในการตัดสินเด็ดขาดในเรือนมรกต!”

“ตกลงกันไว้งั้นเหรอ?

“อำนาจในการตัดสินเด็ดขาดงั้นเหรอ?”

เคทลินหัวเราะเยาะเมื่อได้ยินดังนั้น

“ไอรีน เธอก็ไม่ได้เพิ่งจะเข้าสังคมนะ ทำไมถึงยังไร้เดียงสาแบบนี้?

“ในโลกของเรา มีเพียงแต่สัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้นที่จะมีผล การสัญญาปากเปล่าไม่มีวันถูกรักษาหรอก

“เธอบอกว่าพวกเราตกลงกันไว้ว่าตระกูลจอห์นสันจะยังคงมีอำนาจในการตัดสินเด็ดขาดงั้นเหรอ?

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็สามารถพูดได้เหมือนกันว่าพวกเราตกลงกันไว้ว่าตระกูลจอห์นสันจะไม่มีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยวกับการดำเนินการของเรือนมรกตอีก!

“ยิ่งกว่านั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมาตระกูลจอห์นสันก็ไม่เคยส่งคนของตนเองมาดูแลกิจการเลย ตระกูลพาร์สันจัดการเรื่องการว่าจ้างและเรื่องอื่น ๆ มาโดยตลอด!

“สรุปก็คือ นอกจากเงินปันผลประจำปีจากหุ้น 30% ตระกูลจอห์นสันก็ไม่ได้มีสิทธิ์อะไรในเรือนมรกต!