บทที่ 2689

มิยาตะนึกอยากจะบีบคอฮาร์วีย์และใช้โอกาสนี้เหยียบย่ำศิลปะการต่อสู้ของประเทศ H

กระนั้น ฮาร์วีย์ก็หลบเลี่ยงการโจมตีได้เสียอย่างนั้น

เพียงว่าความตระหนกนั้นเกิดขึ้นกับยอดฝีมืออย่างมิยาตะเพียงครู่เดียว

เข้าฟื้นคืนความสงบเงียบได้อย่างรวดเร็วและเริ่มเปิดฉากเตะ

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

เสียงผ่าอากาศดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจากการโจมตีที่รวดเร็วของเขา

ฝีเท้าของเขาทั้งรวดเร็วและอันตรายถึงชีวิต คนทั่วไปที่ถูกมันโจมตีคงจะหัวระเบิดไปแล้ว

สการ์เลตต์และทายาทเศรษฐีคนอื่น ๆ ค้นพบว่าพลังและการโจมตีดังกล่าวน่าตื่นเต้นอย่างที่สุด

ใบหน้าของผู้หญิงเป็นสีแดงสดขณะที่พวกเธอส่งเสียงเชียร์ให้มิยาตะ ทั้งยังชูกำปั้นขึ้นไปในอากาศด้วยความตื่นเต้น ทุกคนต้องการให้ฮาร์วีย์ตายอย่างสิ้นหวัง

ฮาร์วีย์ยังคงสงบเช่นเคย เขายังนั่งอยู่บนเก้าอี้หินพลางจิบชาอย่างสบาย ๆ

บางครั้งร่างกายของเขาก็แกว่งไปมาเล็กน้อย ในขณะที่เขาหลบการโจมตีของมิยาตะอย่างไม่ยากลำบาก

แม้จะเตะพลาด แต่มิยาตะก็ยังไม่หยุด กรงเล็บส่องประกายในขณะที่เขาเหวี่ยงมันไปข้างหน้า การเคลื่อนไหวขยับไปพร้อมกับแขนเสื้อกว้างของเขา

แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง!

เสียงดังก้องไปทั่วอากาศ ในขณะที่หินกระจายเป็นเสี่ยง ๆ และใบไม้แห้งปลิวว่อนไปทั่วศาลา

ฮาร์วีย์เย่อหยิ่งและมีสีหน้าราบเรียบ ราวกับว่าสิ่งที่เขาเผชิญอยู่นั้นน่าเบื่ออย่างที่สุด เขายังคงหลบหลีกการโจมตี ในดวงตาปราศจากร่องรอยแห่งความหวาดกลัว

เขาไม่ได้สกัดกั้นการโจมตีใด ๆ และไม่ได้ต่อสู้กลับ เขาได้แต่เอียงตัวหลบอยู่ตลอดเวลา ราวกับว่าการการตอบโต้มิยาตะนั้นไม่คุ้มค่าให้เสียเวลา

ชวิ้ง ชวิ้ง ชวิ้ง!

การโจมตีของมิยาตะนั้นรวดเร็ว ทุก ๆ การโจมตีเต็มไปด้วยพลังร้ายแรง...

แต่ไม่มีครั้งใดเลยที่จะสร้างรอยขีดข่วนให้แก่ฮาร์วีย์

มิยาตะกรีดร้องด้วยความโกรธหลังจากเห็นฮาร์วีย์ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่ปลายเล็บ เขากระโจนขึ้นไปในอากาศและพลิกตัวไปมาก่อนที่จะกระแทกเท้าลงบนโต๊ะหินตรงหน้าฮาร์วีย์

มีเสียงแตกดังขึ้นและโต๊ะก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

มิยาตะโบกมือ ผลักชิ้นส่วนที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ ไปทางฮาร์วีย์