บทที่ 3003

ฮาร์วีย์หัวเราะ

“คุกเข่าขอร้องผมสิ

“แล้วผมจะลองพิจารณาดู”

ทุกคนอึ้งหลังจากที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น

จูเลียนต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันทีที่เขาอ้าปากเขาก็ตระหนักว่าไม่ว่าเขาจะพูดอะไร คำพูดของเขาก็จะช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี

ภายนอกวินซ์และฮาร์วีย์ดูค่อนข้างจะสุภาพและเคารพซึ่งกันและกัน...

แต่หากฮาร์วีย์พูดอะไรผิดไป ทั้งสองฝ่ายจะต้องทะเลาะกันแน่นอน

ให้ฮาร์วีย์หยุดขัวขวางวินซ์เหรอ?

ไม่มีทาง!

จูเลียนเพิ่งจะได้อยู่กับฮาร์วีย์ไม่นาน แต่เขาเข้าใจอย่างชัดเจน

ผู้ชายอย่างวินซ์ไม่ได้มีค่าอะไรในสายตาของฮาร์วีย์

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ทั้งสองจะต้องสู้กันจนตายไปข้างแน่นอน

ควินตัน ซึ่งยืนอยู่หลังสุด ทำอะไรไม่ถูก เขาไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะยังหาเรื่องวินซ์ทั้ง ๆ ที่วินซ์อยู่ข้างหน้าเขา

ทั้งในฮ่องกงและลาสเวกัส มีเพียงฮาร์วีย์เท่านั้นที่กล้าคุยกับวินซ์หยาบคายอย่างนั้น

“ฮ่า ๆ ฮ่า!

“แค่นั้นเหรอ?

“คุณต้องการแค่นั้นเหรอ?”

เมื่อเทียบกับความตกใจของแมทธิว ควินตัน และคนอื่น ๆ แล้ว วินซ์ดูจะไม่แยแสเลย

ราวกับว่าเขารู้อยู่แล้วว่าฮาร์วีย์จะต้องหาเรื่องเขาต่อไปไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม

“น่าเสียดายที่ผมไม่สามารถทำอย่างนั้นได้

“ผมไม่ได้อีโก้สูงหรอก แต่ผมไม่สามารถคุกเข่าเพียงเพราะคุณขอได้

“คุณไม่มีสิทธิ์สั่งให้ผมทำอย่างนั้น

“ผมรับประกันได้เลยว่าผมไม่เคยมีเจตนาที่จะทำร้ายคุณตั้งแต่แรก