บทที่ 3004

“อดีตนายน้อยงั้นเหรอ?

“ต่างคนต่างอยู่งั้นเหรอ?”

วินซ์แสยะยิ้มเมื่อมองฮาร์วีย์

“นายน้อยยอร์ก! คุณพูดราวกับว่าคุณไม่อยากคุยกับผมซะงั้น

“คุณเดินทางไปที่ประเทศหมู่เกาะกับจูเลียนและจับคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกชายของอาสี่เมื่อสิบปีก่อน…

“คุณยังจัดการกับเจสันรวมถึงวิกฤตที่เขาก่อทั้งในฮ่องกงและลาสเวกัสหลังจากที่เขากลับมา

“คุณไม่เพียงแค่ช่วยพวกเราอย่างมาก…

“แต่ทุกสิ่งที่คุณทำยังเป็นผลประโยชน์ของประเทศและประชาชนด้วย!

“ผมจึงเห็นคุณเป็นแขกคนสำคัญในแวดวงสังคมของผม

“จะไม่มีใครกล้าขัดคุณด้วยซ้ำ

“ตราบใดที่คุณออกไปจากที่นี่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง…”

วินซ์เหลือบมองนาฬิกาปาเต็ก ฟิลีปป์ของเขาแล้วยิ้มอีกครั้ง

“โอ้ โทษที! ตอนนี้คุณเหลือเวลาเพียงสิบสองชั่วโมงเท่านั้น…

“ถ้าคุณออกไปจากที่นี่ภายในสิบสองชั่วโมงและไม่กลับมาอีกเลย ผมสัญญากับคุณว่าผมจะรับประกันทุกอย่างที่ผมเพิ่งพูดไป

“ไม่ต้องคิดมากนะ สุดท้ายผมก็คือนายน้อยของตระกูลยอร์กแห่งฮ่องกง อย่างน้อยผมก็ควรจะเห็นใจคุณ”

วินซ์ยิ้มและดีดนิ้ว คน ๆ หนึ่งนำแชมเปญมาให้พวกเขาสองแก้ว

“เอาล่ะนายน้อยยอร์ก ผมขอให้คุณโชคดีและพบแต่ความราบรื่นไม่ว่าคุณจะทำอะไร…

“ผมขอให้คุณประสบความสำเร็จในความสัมพันธ์และธุรกิจของคุณเมื่อคุณกลับไปที่มอร์ดู”

วินซ์ยกแก้วแชมเปญไปทางฮาร์วีย์ราวกับว่าเขาต้องการจะดื่มอวยพรกับฮาร์วีย์จริง ๆ

ฮาร์วีย์หยิบแก้วแชมเปญอีกแก้วอย่างขบขันและมองมันเล็กน้อย

“แล้วถ้าผมไม่ดื่มล่ะ?

“คุณคิดจะจัดการกับผมยังไง?”