บทที่ 3168

สองคนนั้นคือแม็กและโลแกนซึ่งต่างหน้าเสียทั้งคู่

กล่าวได้ว่าพวกเขายังคงสบายดี

ข้างหลังพวกเขา เอซร่าและดีแลนต่างนอนอยู่บนเปลหาม

คนหนึ่งถูกทำลายการพลังภายในไปจนหมด และกลายเป็นเพียงคนธรรมดา

อีกคนแขนขาหักหมด ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการพักฟื้น

อย่างไรก็ตาม อารมณ์ของโจเซฟไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนักแม้หลังจากที่เขาเห็นสภาพของพวกเขาแล้วก็ตาม

เขากลับยิ้มและพูดว่า “ไหนเล่าซิ มันเกิดอะไรขึ้น?”

ตาของโลแกนกระตุก

“นายน้อย ดีแลนยั่วยุฮาร์วีย์โดยไม่ตั้งใจ หลังจากนั้นดีแลนก็โทรหาทั้งรองหัวหน้าบาวเออร์และผมเพื่อให้ไปช่วยเขา…

“จากนั้นฮาร์วีย์ก็แสดงตรากองบังคับคดีของหลงเหมินออกมาก่อนที่จะกำจัดพลังทั้งหมดของรองหัวหน้าบาวเออร์”

“กำจัดพลัง?” โจเซฟขมวดคิ้ว

“ถ้าผมจำไม่ผิด คุณและแม็กเคยคุยกับเขาแล้วไม่ใช่เหรอ?

“ทำไม? เขาไม่ยอมมอบตำแหน่งของตนและเขายังทำร้ายคนของผมอีกงั้นเหรอ?

“เขาคงอยากลองดีกับผมสินะ…”

โลแกนดูกังวลใจขณะที่เขาปาดเหงื่อออกจากศีรษะ

“นายน้อย ไอ้สารเลวนั้นไม่เพียงแต่ครองตราสัญลักษณ์เท่านั้น เขายังมีเคย์เดนอยู่ข้างเขาด้วย เขายังมียอดฝีมืออยู่ข้างเขาอีกสองคนที่ผมเชื่อว่าจะต้องเป็นเทพสงครามแน่นอน เขายากที่จะจัดการได้!”

“ฮะ? เขายากที่จะจัดการได้เพียงเพราะเรื่องนี้งั้นเหรอ?”

โจเซฟเยาะเย้ย

“เขาว่ายังไงอีก?”

“เอ่อ เขาบอกว่า...

“เขาบอกว่า…

“ถ้าเราไม่ปล่อยตัวลิเลียนและแมนดี้ภายในหนึ่งชั่วโมง เขาจะทำให้สัญญาเป็นจริง” โลแกนกล่าว

“สัญญากับแม่ยายของเขาน่ะเหรอ?”

โจเซฟชะงักก่อนที่จะหัวเราะ