บทที่ 3274

ในขณะนี้การจ้องมองของฮาร์วีย์ ยอร์กมีเพียงแววแห่งความเหยียดหยาม

พอลล่า เบเกอร์โกรธมาก เธอชี้ไปที่ฮาร์วีย์ด้วยนิ้วที่ขาวซีดอ่อนนุ่มของเธอ

"ไป! จัดการเขาเดี๋ยวนี้!” เธออุทาน

“เล่นงานพวกมันทุกคนที่นี่ให้หมด!

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะรับผิดชอบเอง!”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ผ่านการฝึกอบรมมาจำนวนสามสิบสี่คนล้อมรอบฮาร์วีย์และคนอื่น ๆ เอาไว้ ขณะหัวเราะอย่างเย็นชา

“อ๊า! พวกเขาจะเล่นงานเราแล้ว!”

ลิเลียน เยตส์ซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงพยาบาลของแมนดี้ ซิมเมอร์ด้วยความกลัว

รูดอล์ฟและคนอื่น ๆ มีสีหน้าสยดสยอง ไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหนก็จะได้รับเพียงความเคารพนับถือจากผู้คน พวกเขาแทบไม่เคยต้องมาเจอกับเรื่องเช่นนี้เลย

“ระวังด้วยนะ ฮาร์วีย์!” แมนดี้อุทานด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

ใบหน้าของซีนเธียร์ซีดเผือดราวกับกระดาษ ไม่คาดคิดเลยว่าคนในโรงพยาบาลนี้จะหยิ่งผยองได้เช่นนี้

“พี่เขย เราจะทำยังไงดี…?” เธออดไม่ได้ที่จะถาม

เรน่า ลีเยาะเย้ย

"เธอจะทำอะไรได้?

“มาถึงขั้นนี้แล้วเธอจะทำอะไรได้อีก?

“เธอเสร็จแน่!”

"ใช่! เธอเสร็จแน่!” นางพยาบาลคนสวยเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

“กล้าดียังไงมาหาเรื่องโรงพยาบาลฟราเทอนิตี้!”

“นี่คือผลลัพธ์ของการกระทำดังกล่าว!”

ในขณะที่เรน่าและคนอื่นๆ ส่งสายตาเหยียดหยามออกมา หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยก็เดินไปหาฮาร์วีย์ก่อนจะหัวเราะอย่างนึกสมเพช

“ยอมคุกเข่าในตอนที่ยังทำได้เถอะนะเจ้าหนู ไม่อย่างนั้น…"

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์เหวี่ยงฝ่ามือไปบนใบหน้าของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยอย่างใจเย็น ก่อนที่ชายคนนั้นจะทำได้พูดจบด้วยซ้ำ