บทที่ 3275

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!

เสียงตบดังขึ้นหลายครั้งก่อนที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคนจะถูกส่งตัวให้ลอยออกไปหลังจากความรู้สึกเจ็บแปลบที่พวงแก้มปรากฏขึ้น

ในเวลาเพียงสิบวินาที เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสามสิบสี่คนของโรงพยาบาลฟราเทอนิตี้ก็นอนหน้านิ่งอยู่บนพื้นหมดแล้ว พวกเขาทั้งหมดกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ในขณะที่มีฟองสีขาวไหลออกจากปากของพวกเขา พวกเขาไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืนในตอนนั้น

ฮาร์วีย์ ยอร์กเหลือบมองไปยังพอลล่า เบเกอร์อย่างใจเย็น

“เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของคุณนี่ไร้ประโยชน์จริง ๆ!” เขาอุทาน

“แบบนี้คุณก็เอาชนะผมไม่ได้แล้วสิ”

"แก…

"แกมันบ้าไปแล้ว!

พอลล่าก้าวถอยหลังอย่างรีบร้อน เธออดไม่ได้ที่จะกรีดร้องหลังจากรู้สึกอับอายเป็นอย่างยิ่งเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

“บ้านเมืองมีขื่อมีแปนะ! กล้าดียังไงมาพูดแบบนี้!

“นี่แกคงไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วสินะ!

“โทรแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้ เรน่า ลี! บอกให้เขาส่งคนมา!

“บอกพวกเขาไปว่ามีคนก่อปัญหาที่นี่!

“ฉันไม่สนหรอกว่าแกจะสู้เก่งขนาดไหน! เพราะไม่ว่ายังไงแกก็ไม่มีทางทำอะไรตำรวจได้แน่!”

พอลล่ามีท่าทีหยิ่งผยอง

เธอชี้ไปที่ฮาร์วีย์อย่างมั่นใจ ราวกับคำว่าตำรวจได้มอบความกล้าหาญให้เธออีกครั้ง

ฮาร์วีย์เหลือบมองพอลล่าอย่างใจเย็น

'คนพวกนี้น่าสนใจจริง ๆ

'ตอนเราพยายามจะคุยด้วยเหตุผล พวกเขาเลือกที่จะใช้กำลัง...

'แล้วพอฉันใช้กำลังกับพวกเขาบ้าง ทีนี้พวกเขากลับพูดเรื่องกฎหมาย...

'พวกเขาก็แค่คิดจะฉวยโอกาสจากทุกสิ่งก็เท่านั้น'

พอลล่าคิดว่าฮาร์วีย์กลัวหลังจากที่เธอเอ่ยถึงตำรวจ

ด้วยเหตุนี้เธอจึงยิ่งเย่อหยิ่งหนักกว่าเดิม

เธอเงยหน้าขึ้นอย่างมั่นใจขณะชี้ไปที่ฮาร์วีย์

“ทีนี้นายกลัวแล้วใช่ไหม?

“ทีนี้ก็รู้แล้วใช่ไหมว่าการถูกต้อนให้จนมุมมันรู้สึกยังไง!