บทที่ 3307

ฮาร์วีย์ถึงกับพูดไม่ออก

“แต่ผมไม่สนใจเรื่องนี้จริง ๆ ผมไม่อยากเป็นหัวหน้าของหลงเหมินด้วย”

“ฉันรู้ว่านายไม่สนใจเรื่องชื่อเสียงนายน้อยยอร์ก

“แต่บางอย่างก็มีแต่นายเท่านั้นที่จะทำได้

“หากหลงเหมินล้ม โลกใต้ดินก็จะล้มเช่นกัน จากนั้นทั้งประเทศของเราก็จะล้มตาม

“นายจะนิ่งดูดายดูคนนอกทำลายล้างประเทศของเราเหรอ?”

ฮาร์วีย์พูดไม่ออกเลยเมื่อได้ยินคำพูดของโคลตัน

หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็ถอนหายใจ

“ถึงจุดนี้ผมก็จะถูกมองว่าเห็นแก่ตัวหากผมไม่ไป

“ผมจะลงทะเบียนได้ที่ไหน? ผมจะได้ไปดู”

“ไม่จำเป็น”

โคลตันนำแบบฟอร์มลงทะเบียนพร้อมลายเซ็นออกมา

เขายื่นกระดาษให้ฮาร์วีย์อย่างมีความสุข

“แค่เซ็นเอกสารนี้

“อ๋อ ตัวแทนของฟลัตเวลล์จะถูกเลือกในวันพรุ่งนี้ การแข่งขันที่จะถูกจัดขึ้นที่โรงยิมของฟลัตเวลล์ อย่าพลาดล่ะ!”

เมื่อโคลตันมอบรายการสิ่งที่ควรคำนึงถึงในระหว่างการแข่งขันให้ฮารืวีย์ ฮาร์วีย์ก็รู้สึกเหมือนตนถูกหลอกให้เข้าสู่สถานการณ์นั้น

แต่ ณ จุดนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องยอมทำตามทุกอย่าง

หลังจากที่วางเอกสารลงฮาร์วีย์ก็นึกถึงขึ้นได้อีกเรื่องหนึ่ง

“ผู้เฒ่าตอร์เรส ผมสร้างปัญหาให้กับชาวอินเดียเมื่อบ่ายวันนี้

“มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อผมในการแข่งขันใช่ไหม?”

มือที่ถือแก้วของโคลตันสั่นจนชาข้างในหกเล็กน้อย

“ใคร? นายสร้างปัญหาให้ใคร?” เขาถามทันที

แน่นอนว่าอิทธิพลของชาวอินเดียในฟลัตเวลล์นั้นค่อนข้างใหญ่หลวง พวกเขามีบุคคลสำคัญอยู่ทั่วเมือง ไม่อย่างนั้นโคลตันก็คงไม่ตกใจขนาดนี้

“คนที่ชื่อโนแลน ไมเยอร์ส เขาเป็นที่ปรึกษากองทัพของสภาภารตะ” ฮาร์วีย์กล่าวตามความเป็นจริง