บทที่ 3308

แม้ว่าฮาร์วีย์จะค่อนข้างสุขุมและไม่มีความทะเยอทะยานมากเกินไป...

แต่เขาก็จะไม่ยอมนั่งอยู่เฉย ๆ และปล่อยให้คนอื่นเหยียบย่ำเขา

เพื่อทำให้โนแลนประทับใจในทัศนคติและความกล้าหาญของเขา ฮาร์วีย์จึงตัดสินใจที่จะให้โอกาสสภาภารตะอีกครั้ง

หากพวกเขาไม่เปลี่ยนวิถีทางของตนและยังตามรังควานฮาร์วีย์ต่อไป เขาก็จะไม่รังเกียจที่จะจัดการกับพวกเขาให้รู้แล้วรู้รอด...

โคลตันไม่ได้พูดอะไรอีกเพื่อที่จะไม่ทำลายความมั่นใจของฮาร์วีย์

ในความเป็นจริงเขาได้พูดถึงความดีของฮาร์วีย์กับสภาภารตะก่อนที่เขาจะมาที่นี่แล้ว

เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จะผ่านไปเร็ว ๆ นี้

หลังจากที่เตือนฮาร์วีย์ให้ไปเข้าร่วมการประชุมสุดยอดหลงเหมินในวันพรุ่งนี้ โคลตันก็ยืนขึ้นและจากไป

ฮาร์วีย์เอนกายนอนบนเก้าอี้และหลับตาลง เขาไม่ได้ใส่ใจสภาธุรกิจภารตะมากนัก

สองชั่วโมงต่อมา เสียงฝีเท้าอันรวดเร็วก็ดังเข้ามาใกล้

“แย่แล้วค่ะนายน้อยยอร์ก!”

ราเชลวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเป็นกังวล

ฮาร์วีย์ชะงัก

“มีอะไรเกิดขึ้นที่โรงพยาบาลอีกแล้วเหรอ?”

“เปล่าค่ะ!”

ราเชลหายใจเข้าลึก ๆ

“ที่โรงแรมฟลัตเวลล์!

“ครึ่งชั่วโมงที่แล้วมีผู้ตรวจการกลุ่มใหญ่บุกเข้าไปในโรงแรมและปิดมันลง! ไม่มีใครกล้าทำอะไรแบบนั้นมานานแล้ว!

“เงินพนันหลายร้อยล้านดอลลาร์ถูกยึด! แอรอนและคนตำแหน่งสูง ๆ คนอื่นก็ถูกจับกุมไปเช่นกัน!

“โรงแรมฟลัตเวลล์ ไม่สิ ทั้งเมืองฟลัตเวลล์อยู่ในความโกลาหล…”

ราเชลได้เฝ้าดูโรงแรงฟลัตเวลล์เผื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น แต่เธอไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ มิหนำซ้ำยังเป็นเรื่องที่น่ากลัวขนาดนี้