บทที่ 3435

คุณนายลีจ้องมองซีนเธียร์อย่างอาฆาตแค้น

“เธอยังไม่รู้อีกเหรอว่าทำไมฉันถึงตบเธอ!

“ฉันได้รู้ทุกอย่างแล้ว นางสารเลว!

“แกนี่เองที่เป็นคนยิงลูกสาวฉัน!

“แกอิจฉาเธอสินะ! ถึงได้ทำให้เธอกลัวแบบนี้!”

“คุณก็รู้นี่ว่าปืนลั่น!”

“ถ้าฉันจะตบเธอแล้วมันจะทำไม! ฉันก็ตบเธอแทนลูกสาวของฉันไง!”

คุณนายลีเหวี่ยงฝ่ามืออีกครั้ง

เพียะ!

แต่ทว่าคราวนี้ซีนเธียร์เตรียมที่จะสกัดฝ่ามือของอีกฝ่ายไว้

“มีเหตุผลสักหน่อยเถอะเถอะค่ะคุณนาย!

“เรามาเพื่อเล่นเกมกัน!

“ลาริซาเป็นคนเลือกบทนี้เอง!

“ฉันก็แค่เล่นตามบท!

“ขอโทษที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น…

“แต่นี่ไม่ใช่ความผิดของฉัน! ฉันก็ตกเป็นเหยื่อเหมือนกัน!”

ซีนเธียร์มีสีหน้าสิ้นหวัง

“ถ้าฉันรู้ว่าในปืนมีกระสุนฉันจะเหนี่ยวไกทำไม

“ฉันเองก็รู้สึกผิดกับเรื่องนี้ แต่คุณจะโยนความผิดทั้งหมดมาลงที่ฉันไม่ได้!

“ช่วยมีเหตุผลหน่อยเถอะค่ะ! ถึงฉันจะเข้าใจว่าคุณโกรธก็เถอะ!”

ซีนเธียร์พยายามอธิบายสถานการณ์ของเธออย่างเต็มที่

การแสดงออกของคุณนายลีกลายเป็นเย็นชาราวกับน้ำแข็ง