บทที่ 3436

นักเรียนสองสามคนต้องการหยุดการต่อสู้ก่อนก่อนจะเห็นสีหน้าอาฆาตของคุณนายลี พวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทนมองดูซีนเธียร์ ซิมเมอร์ถูกทรมาน

“นางเด็กสารเลว! ลูกสาวของฉันคงจะซื้อของพวกนี้ให้แกใช่ไหม!

“แก่แย่งทุกอย่างไปจากลูกสาวฉัน ยังพยายามฆ่าเธอเพราะความอิจฉาอีก?!

“คนอย่างแกมันสมควรตาย!”

คุณนายลีเริ่มเหนื่อยหลังจากตบซีนเธียร์อีกนับสิบครั้ง เธอคว้ากระเป๋าถือแอร์เมส ของซีนเธียร์ด้วยสายตาเย็นชาหลังจากนั้น

เธอคิดว่าคนอย่างซีนเธียร์ไม่สมควรได้รับสิ่งนี้

กระเป๋าถือใบนี้แค่ค่าขนส่งอย่างเดียวก็ราคาปาไปหลายพันดอลลาร์แล้ว!

คุณนายลีเชื่อว่าซีนเธียร์น่าจะได้สิ่งนี้จากลาริซา ลี

หลังจากนั้นเธอก็โกรธมากขึ้น

เธอหยิบทุกอย่างออกจากกระเป๋าถือของซีนเธียร์แล้วโยนให้คนที่เดินผ่านไปมา

“แล็ปท็อปเครื่องนี้เป็นของเธอแล้ว!

“นี่กระเป๋าเงิน!

“นี่ก็ถือว่าฉันช่วยนางสารเลวนี่แล้วนะ!”

คุณนายลีมอบทุกสิ่งที่ซีนเธียร์มีให้กับคนอื่นก่อนที่จะเก็บกระเป๋าถือแอร์เมสไว้กับตัวเอง

นั่นก็เพราะมันเป็นสินค้าราคาแพง และเธอก็ไม่ต้องการจะมอบสิ่งนี้ให้ใครทั้งนั้น

ซีนเธียร์โกรธมากเมื่อเห็นภาพนั้น

“อย่าแตะต้องของของฉัน! พี่เขยของฉันให้ฉันมานะ!”

"เอามันคืนมา!"

ทุกคนที่ร่วมเล่นละครรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาไม่คิดเลยว่าการอยู่ที่นี่จะทำให้พวกเขาได้รับสิ่งของเหล่านี้มา

พวกเขาขอบคุณคุณนายลีที่มีน้ำใจ โดยไม่สนใจความสิ้นหวังของซีนเธียร์เลยแม้แต่น้อย

“พี่เขยของแกให้ของพวกนี้มางั้นเหรอ?

“ที่เขาให้ของแพง ๆ กับแก เพราะแกยอมนอนกับเขาใช่หรือเปล่า?

“สารเลวอะไรแบบนี้! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแกจะทำอะไรแบบนั้นกับพี่เขยของตัวเอง!

"น่าขยะแขยงเสียจริง!

“กล้าดียังไงเรียกตัวเองว่าเป็นนักศึกษา!

“ฉันจะสอนแกเองว่าโลกทุกวันนี้มันเป็นยังไง!

คุณนายลีตบหน้าซีนเธียร์อีกครั้ง

"มา! ให้นางสารเลวนั้นมาคุกเข่าต่อหน้าลูกสาวฉัน!