บทที่ 3475

ไม่ว่านายจะเป็นใคร แต่กับที่นี่นายทำได้แค่ต้องก้มหัวให้ฉันเท่านั้น!

“เวลาคนที่อยู่สูงต้องหล่นลงจากฟ้าก็น่าสมเพชยิ่งกว่าเวลาคนธรรมดาล้มเสียอีก!” เอลานอร์พูดด้วยรอยยิ้มอันเย่อหยิ่ง

“มีแต่คนที่มีอำนาจเท่านั้นแหละที่จะกล้าท้าทายคนอย่างคุณ” ฮาร์วีย์ตอบอย่างสงบ

ทุกคนตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์

น้ำเสียงและการกระทำของเขาไม่ใช่แค่ไม่เคารพเอลานอร์เท่านั้น แต่ยังเหยียดหยามเธอด้วย!

เอลานอร์ดูท่าทางเข้าใจความหมายขณะที่เธอจ้องมองไปที่ฮาร์วีย์ จากนั้นเธอก็จิบคาปูชิโน่ของเธอ

“ในเมื่อนายเก่งกล้าขนาดนั้น ก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความแข็งแกร่งของกันและกันหรอก

“มาพูดเรื่องความยุติธรรมแทนจะดีกว่า

“ในเมื่อนี่คือการพนัน เราก็ต้องพูดกันเรื่องการพนันใช่ไหม?

“การแข่งขันยังไม่ได้รับการตัดสินเลย นายเป็นคนยิงวัวสีเหลืองตายไปเสียก่อน แปลว่านายจงใจฝากฝืนกฎของที่นี่!

“นายคิดว่าการทำแบบนี้จะทำให้ฝูงชนพอใจงั้นเหรอ?

“ความพอใจของฝูงชนอย่างนั้นเหรอ?”

ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับกอดอก

“การทำให้ฝูงชนพอใจนั้นสำคัญกับคนอย่างคุณจริง ๆ หรือซีอีโอสแตนตัน?” ฮาร์วีย์ถามและจ้องมองไปที่เอลานอร์อย่างดุเดือด

“ผมนึกว่าสำหรับคุณแล้วอำนาจคือทุกอย่างเสียอีก

“ถ้าจะให้พูดกันจริง ๆ แล้วเราก็...

“หากเราชนะเราจะมีโอกาสได้เจรจากับคุณ แต่ถ้าเราแพ้เราจะต้องเสียเงินหนึ่งร้อยห้าสิบล้านเหรียญไป

“คุณคิดว่านี่มันยุติธรรมเหรอ?

“ถ้าคุณต้องการให้มันยุติธรรมจริง ๆ แล้วก็ ถ้าเราแพ้คุณจะจ่ายแค่เงินต้น แต่ถ้าเราชนะคุณจะจ่ายดอกเบี้ยเพิ่มเป็นสองเท่า

“คุณไม่เคยให้โอกาสผมได้เล่นเกมอย่างเสมอภาคกับคุณเลย

“แล้วทำไมผมต้องสนใจเรื่องความพอใจของฝูงชนด้วย”

ฮาร์วีย์ยังคงไม่แยแสต่อสิ่งใด เขายังคงสงบแม้ในขณะที่ยืนอยู่ต่อหน้านักสู้กลุ่มใหญ่