บทที่ 3476

ฮาร์วีย์ไม่สนใจชายคนนั้นและยิ้มให้เอลานอร์แทน

“ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นครูที่ไม่ได้เรื่องเลยซีอีโอสแตนตัน

“สุนัขของคุณเห่าผมไม่หยุดทั้ง ๆ ที่คุณกำลังพูดอยู่

“นี่ดูไม่สมฐานะเลย อันที่จริงมันดูค่อนข้างต่ำช้ามากเลยนะคุณว่าไหม?”

“พูดอะไรเนี่ยไอ้สารเลว!

“แน่จริงก็พูดอีกรอบสิ!”

ชายที่ดูเย่อหยิ่งจ้องมองอย่างดุเดือดมาที่ฮาร์วีย์ รัศมีที่ไม่อาจบรรยายได้แผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเขา

“ฉันไม่ค่อยได้ยินเท่าไหร่เลย! แน่จริงก็พูดอีกครั้งสิ

“ถ้าฉันได้ยินคำแสลงหู ฉันจะบีบคอนายให้ตาย!”

ชายคนนั้นพับแขนเสื้อขึ้น พร้อมที่จะสอนบทเรียนที่ไม่มีวันลืมให้ฮาร์วีย์

“หูไม่ดีก็ไปหาหมอสิ” ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น

“นายไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องให้ฉันพูดอีกรอบ”

ฟุ่บ!

ชายคนนั้นกระวนกระวายใจทันที เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วชกหมัดใส่หน้าฮาร์วีย์

หมัดค่อนข้างน่ากลัว แต่ก็พอจะทำให้ผู้คนรู้ว่าเขาเป็นยอดฝีมือ

ทุกคนคงจินตนาการไปแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฮาร์วีย์ หากถูกหมัดเหล่านั้นทำร้ายเข้า

แต่ก่อนที่เอลานอร์จะเข้าขัด ก่อนที่ทุกคนจะได้เห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

หลังมือของฮาร์วีย์ก็ฟาดลงบนใบหน้าของชายผู้นั้นแล้ว

เปรี้ยง!

หลังเสียงตบดังสนั่น ชายคนนั้นก็กระเด็นไปทันที ก่อนจะชนเข้ากับโต๊ะกาแฟ ไม่มีเรี่ยวแรงพอจะตะเกียกตะกายขึ้นจากพื้นด้วยซ้ำ

“คิดว่าคนรับใช้อย่างนายมีสิทธิ์จะมาเล่นงานฉันเหรอ?”

ฮาร์วีย์เช็ดมือของเขาด้วยกระดาษทิชชู่

"นายคิดว่าตัวเองเป็นใคร? นายหญิงลำดับที่ห้า? หรือเจฟฟ์ บาวเออร์ล่ะ?

“นอกจากจะน่ารำคาญแล้ว ยังทำให้มือของฉันต้องสกปรกอีกต่างหาก”