บทที่ 352

ทุกคนจ้องไปที่ฮาร์วีย์ด้วยใบหน้าเฉยเมย เพราะมันร่องรอยตื้น ๆ บนภาพวาดโบราณอันล้ำค่านี้จากการพับของเขา

ฮาร์วีย์ยิ้มมุมปากมองไปที่ชาร์ลส์ “ประธานซาราเต้คุณบอกว่าถ้าคุณแพ้ผม นาฬิกาเรือนนี้จะเป็นของผมใช่ไหม?”

จากนั้นเขาก็มองไปที่หลุยส์ “คุณบอกว่าถ้าภาพวาดนี้เป็นเพียงของเลียนแบบ คุณจะคำนับขอโทษผมใช่ไหม?

ชาร์ลส์กระวนกระวายมากหลังจากที่เขาเห็นการหักมุมทดสอบความแท้ของฮาร์วีย์

อย่างไรก็ตามเขายังคงเป็นผู้เชี่ยวชาญในการประเมินผลงานประดิษฐ์ตัวอักษรและการวาดภาพ เขามีความเชื่อมั่นในอาชีพของเขา เขาจะถอนตัวในตอนนี้ได้ยังไง?

ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นเพียงลูกเขยของตระกูลชั้นสองในนิอัมมี่ ไม่ค่อยมีใครรู้จักเขาในวงการค้าวัตถุโบราณ เกิดไรขึ้นถ้าเขาบอกว่าภาพวาดนี้เป็นของปลอม? ทุกคนจะเชื่อเขาไหม? เป็นเรื่องตลกสิ้นดี!

มันยิ่งทำให้ชาร์ลส์กล้าและมั่นใจมากขึ้น เขาพูดอย่างโมโห “ใช่ ฉันจะพูดอีกครั้งว่าภาพวาดนี้เป็นของจริง! ถ้าไม่ใช่ ฉันจะให้นาฬิกา Rolex นี้กับนาย! ถ้าเป็นของจริงฉันก็ไม่ต้องการอะไร แต่นายต้องคุกเข่าขอโทษฉัน!”

หลุยส์ยังคงหัวเราะเยาะหลังจากที่เห็นอาจารย์ของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ “ฮาร์วีย์ อย่าทำตัวใสซื่อ! นายจะเป็นคู่ต่อสู้ของอาจารย์ฉันได้ยังไง?!”

“ถ้าภาพวาดนี้เป็นเพียงภาพเลียนแบบ ฉันจะคุกเข่าคำนับชื่นชมนายทันที แต่ถ้าภาพวาดเป็นของจริง นายจะต้องคลานออกจากที่นี่!”

ท่าทีของฮาร์วีย์ทำราวกับว่าเขากำลังมองคนโง่อยู่ “เนื่องจากคุณยังคงดื้อดึง วันนี้ผมจะสอนบทเรียนให้คุณ”

“แจสเปอร์ ฮิกกินส์ ได้วาดภาพมากมายตลอดชีวิตของเขา แต่มีเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้นที่ตกทอดมา”

“ในสมัยสาธารณรัฐประชาชนจีนมีจิตรกรพื้นบ้านที่ทุกคนน่าจะเคยได้ยินชื่อ เจอรัลด์ มอร์ตัน เขาประสบความสำเร็จอย่างมากในการวาดภาพและการประดิษฐ์ตัวอักษร ภาพวาดของเขามีคุณค่าอย่างมาก”

“เขาชื่นชมภาพวาดของ แจสเปอร์ ฮิกกินส์ เป็นอย่างมากและได้รวบรวมผลงานของจริงเอาไว้ เขาใช้เวลาสองถึงสามปีในการคัดลอกผลงานหลายชิ้นของ แจสเปอร์ ฮิกกินส์”

ฮาร์วีย์ก็ยกภาพในมือขึ้นแล้วพูดว่า “เขาน่าจะลอกเลียนแบบ ภาพวาด ‘ยอดเขาเสือคำราม’ นี้มา อย่างไรก็ตามเจอรัลด์มีชื่อเสียงมากและเป็นบุคคลสำคัญในแวดวงการวาดภาพและการประดิษฐ์ตัวอักษร ดังนั้นแม้ว่าภาพวาดนี้จะเป็นเพียงการเลียนแบบ แต่ก็มีมูลค่าสูงเช่นกัน”